Nel de Jager, altijd maximale inzet voor ‘haar’ Haarlemmerbuurt

Talk of the Town / necrologie Iedereen kende Nel de Jager; „een fenomeen”. Mede dankzij haar bloeide de Haarlemmerbuurt weer op. Vorige week overleed ze.

Nel de Jager overleed vorige week in Leiden, 66 jaar oud.
Nel de Jager overleed vorige week in Leiden, 66 jaar oud. Foto dochter Merlin

Iedereen in de Haarlemmerbuurt kende haar, straatmanager Nel de Jager. „Ze had een maximale inzet voor de buurt en kende geen klokkentijd, ze was een nachtbraker,” zegt buurtbewoner Roel Beugeling, die jarenlang met haar in de Wijkraad zat. Woensdag 18 september is De Jager, die geboren werd in Den Haag in 1953, op 66-jarige leeftijd overleden. Ze was al enige tijd ernstig ziek.

Volgens buurtbewoner en toneelschrijver Maria Goos was Nel de Jager „een fenomeen. Als je haar naam noemt, ook nu ze dood is, nemen mensen meteen stelling. Je bent voor of tegen Nel. Ze had kennis van zaken en ze hield van onze buurt alsof het haar kind was. Ze was een vechter, een legeraanvoeder zonder leger. Iemand waar je de oorlog mee kan winnen maar die zich verveelt in vredestijd.”

Stadsstratenmaker

Op sociale media is een ware explosie ontstaan van berichten met voors en tegens over deze „buurtbemoeial”. Fotograaf Thomas Schlijper laat op Twitter weten dat De Jager is „weggepest”. Desgevraagd licht hij toe dat er „een onderzoek moet komen naar wat haar is aangedaan, ofwel door de gemeente ofwel op particulier niveau. De vraag is wie hiervoor verantwoordelijk is. Ze is werkelijk alles kwijtgeraakt; haar huis, haar plek in de Haarlemmerbuurt. Postuum moet er eerherstel komen. Je kunt nu al zien dat de Haarlemmesrtraat weer aan het achteruitgaan is.”

Sinds 1987 volgde ze haar passie: de destijds verloederde Haarlemmerbuurt laten „opbloeien”. Zij pleitte voor kleine, creatieve winkels. Haar Facebookpagina noemde ze „Net even leuker” (een acrostichon van haar voornaam) en op Twitter presenteerde ze zich als: „Stadsstratenmaker. Probeert winkelstraten tot bloeiende stadsstraten te transformeren.” Daarin is ze wonderwel geslaagd.

Ook elders zette zij zich in, bijvoorbeeld in de Utrechtsebuurt en de Jordaan. Arno Schûrfeld, eigenaar van designmeubelwinkel Anno aan de Westerstraat, was „blij verrast dat tijdens een bijeenkomst van een actiecomité tegen het graven van een gracht in de Westerstraat De Jager aanschoof”. Zij was een „medestrijder die met haar netwerk en kennis van de gemeentepolitiek ons grote diensten heeft bewezen.” Uiteindelijk ging het grachtgraven niet door. Het comité ‘Geen nattigheid in de Westerstraat’ én Nel de Jager werden in 2014 verkozen tot Amsterdammers van het Jaar.

Nooit gebaande paden

Volgens dochter Merlin (37; wil liever niet met haar achternaam in de krant) was haar moeder „gefascineerd door de dynamiek van steden, inwoners en lokale ondernemers. Ze was wars van de gevestigde orde en volgde nooit gebaande paden. Haar gevoel voor rechtvaardigheid was sterk.” Toen zij en haar moeder destijds in de Haarlemmerstraat kwamen wonen was het „een gribus”. Het is mede dankzij haar inzet dat de straat in 2012 tot leukste winkelstraat van Nederland werd benoemd. Door haar eigenzinnige optreden stuitte ze ook op weerstand: ze werd, aldus haar dochter, „bemind en gehaat”.

Op sociale media is een ware explosie ontstaan van berichten met voors en tegens over deze ‘buurtbemoeial’

Vier jaar geleden kwam het tot een conflict tussen De Jager en de Winkeliersvereniging Haarlemmerbuurt. Volgens Walther Schoonenberg, tot 2018 secretaris van Vereniging Vrienden van de Amsterdamse Binnenstad, „is De Jager het werk onmogelijk gemaakt. Ze werd te lastig bevonden maar liet zich niet intimideren door ambtenaren en gemeentebestuurders. Door het ontslag kwam ze in financiële problemen en moest ze haar huis verkopen”. Ook „raakte ze ‘haar’ straat kwijt”, volgens Merlin. „Dat deed haar de meeste pijn.”

Nadat ze een tijdlang in de Utrechtsebuurt woonde, verhuisde ze naar Leiden. Daar is ze overleden. Haar dochter en schoonzoon hebben met haar kist een „afscheidsvaart” door de Leidse grachten gemaakt, met een fles champagne en fleurige bloemen aan boord. Daar hield ze van. Het zijn niet de Amsterdamse grachten. Maar, zegt Merlin, „ze vond het prachtig in Leiden”.

Reageren

Reageren op dit artikel kan alleen met een abonnement. Heeft u al een abonnement, log dan hieronder in.