Geef me roti, geen kerrieratatouille

Comedian proeft varianten op bestaande gerechten – met iemand die weet hoe het origineel smaakt. Vandaag maakt topkok Soenil Bahadur een roti verspakket.

Soenil Bahadur heeft niet één, maar twee (!) Michelinsterren. Dan ben je definitief eindbaas koken. Surinaams-Hindoestaanse roots, inmiddels met een onvervalst Brabants accent. De gekste!!!

Hij is de aangewezen persoon om het Albert Heijn verspakket Surinaamse Roti mee te maken. Hophop in de auto, hiphop op de speakers. Uurtje knallen en we zijn er. Z’n mooie restaurant De Lindehof in Nuenen, onder de rook van 040.

Camera loopt, en actie…

Zodra ik hem laat zien wat we gaan bereiden, klinkt zijn lach. Die is aanstekelijk, en ook een beetje eng. Komt dit geluid echt uit een volwassen man?!

We snijden alle groenten volgens aanwijzing. Sperzieboontjes (in plaats van kousenband), prei en zelfs wortel. In roti?! Welke idioot heeft dit bedacht? We moeten de groenten fruiten. Daarna de kruiden toevoegen aan de kipfilet of kippendij (ik ben een dijenman). Water erbij, pruttelen. Bah! Het lijkt wel een nationale sport geworden om roti zoveel als kan te verprutsen tot een drabberige prutzooi. Wat is dat toch?!

Gelukkig maken de jongens in de keuken wel verse roti en nemen we geen tortilla-wraps, die Appie als een prima alternatief ziet.

Als we proeven, valt het stil. Wat moeten we hier nou van zeggen?

’T is niet vies, maar het is helemaal geen roti. Dit smaakt als kerrie-ratatouille!

Vrienden, u begrijpt, het is niet te doen. De smaak is gewoon flauw, met een vaag ver verstopt wazig vermoeden van kerrie. Ik proef niets wat aan masala doet denken. Het is een handige manier om van je left-over veggies af te komen, Appie. Dat moet ik je nageven. Slimme zet.

De echo van Soenils horrorlach hoor ik iedere keer weer in m’n hoofd als ik het pakket zie, bij het boodschappen doen.

Alleen al daarom loop ik steeds expres even langs het schap. Soso Lobi.

Volgende week proeven we: Surinaamse eisalade