Ontlezing bij scholieren? Zorg dan voor Young Adult op de leeslijst

Mediavreters In Mediavreters vertellen mensen wat ze kijken, lezen, luisteren en liken. Deze week boekbloggger Lisa Park (25). „Jongerenboeken kaarten belangrijke thema’s aan.”

Illustratie Anne Caesar van Wieren

Boeken voor jongeren worden onderschat, vindt Lisa Park (25). Ze heeft een eigen boekblog Leave No Story Behind en is contentmarketeer bij Bookchoice. „Ontlezing is een probleem. Toch staan er op de leeslijsten van middelbare scholen nog vooral boeken die heel ver van jonge mensen afstaan. Mijn liefde voor lezen begon ook pas toen ik de Young Adult serie Twilight ontdekte, over een gewoon meisje dat valt voor een vampier. Ik blog nu dan ook over dat genre, Young Adult. De verhalen daarin zijn gericht op de middelbareschoolleeftijd, maar ik schrijf ook over het relatief jonge genre New Adult, waarvan de doelgroep 18 tot 35 is. We bestempelen boeken binnen deze genres vrijwel altijd als inhoudelijk minder. Onterecht! Ze kaarten belangrijke thema’s aan. Een goed voorbeeld is The Hate U Give van Angie Thomas, dat ijzersterk verhaalt over racisme en geweld in Amerika. Dat werd zo veel gelezen dat het is verfilmd.

„Mijn eigen smaak weerspiegelt nog heel duidelijk de voorkeur die ik voor Twilight had in mijn puberteit. Ik ben dol op romantische boeken. Elk boek dat ik lees, moet iets om over te zwijmelen hebben. Ik heb geen zin in langdradige literatuur. Fantasy of een paranormaal element in een verhaal maakt ook dat ik het direct wil lezen. De serie Lux van Jennifer L. Armentrout is heerlijk. Een meisje verhuist en wordt verliefd op haar nieuwe buurjongen. Hij blijkt een alien. Tsja, het klinkt vreselijk afgezaagd, maar het leest vlot. Na een lange dag werken, wil ik gewoon even verdwijnen in een andere wereld. Ik heb de Lux-boeken meerdere keren gelezen. Als ik iets goed vind, kan ik het heel vaak kijken of lezen.”

‘Ik blog al lang. Eerst over hardlopen, later over muziek. Maar nu, over boeken, houd ik het al zes jaar vol. Regelmatig updaten is goed voor je bezoekcijfers, maar daar draait het voor mij niet om. Ik laat het los. Ik recenseer als mijn hoofd ernaar staat. Mijn blog moet vooral leuk blijven. Mijn stijl is direct en vrij sarcastisch. De lezers kennen me denk ik als een gigantische feminist en nogal droog. Zo ben ik ook echt. Bij bloggen is dat het belangrijkst: het gevoel dat mensen je kennen. Als ik zelf een blog lees, wil ik ook de mening van een andere normale lezer. Anders sla ik wel een krant open. Een blog lees ik voor iemands persoonlijkheid. Van andere bloggers vind ik Marleen van Favoritez goed, omdat ik haar zo’n leuk mens vind.

„Als ik een boek uit heb, ga ik naar Tumblr. Van de sociale media is Tumblr minder bekend. Net als Instagram is het visueel, maar mensen plaatsen hier niet per se foto’s van zichzelf. Het is meer een plek voor inspiratie. Ik volg pagina’s over boeken die ik heb gelezen of een film die ik heb gezien. Iemand post daar dan afbeeldingen in de sfeer van het verhaal. Ik kan nog even lekker blijven hangen in die wereld. Vooral wanneer het een beetje pijnlijk is dat iets uit of afgelopen is, biedt Tumblr uitkomst. Nu zit ik nog een beetje in de pagina’s die gaan over schrijfster Natalia Jaster en de film Interstellar. Andere remedie voor de heimwee naar een boek is Twitter. Daar heb ik interactie met andere bloggers. Niemand in mijn omgeving snapt mijn interesses zoals zij. Het zijn echt mijn online vrienden.”