Mitchel wilde dood, maar zijn vrienden wisten van niks

Zap De documentaire ‘De onbegrijpelijke dood van Mitchel’ laat zien hoe de vrienden er stap voor stap achter komen dat zij iets verschrikkelijks over het hoofd hebben gezien.

Mitchel Winters in 'De onbegrijpelijke dood van Mitchel'.
Mitchel Winters in 'De onbegrijpelijke dood van Mitchel'. Beeld BNNVARA

Het eerste waar zijn vrienden aan moeten denken bij Mitchel is zijn lach. Ze praten over lachen, gieren en brullen, ze memoreren talloze vrolijke uren samen. Er horen blije amateurbeelden bij van een kleuter die zo graag wil voetballen dat hij zich zelfs tussen de dieren op de kinderboerderij niet kan inhouden.

Maar er is ook de wetenschap dat de 21-jarige Mitchel Winters op 30 mei 2016 in een Schiedams park door een agent is doodgeschoten. Daarna werd er een spandoek met ‘All black life matters’ door de straten gevoerd, maar de autoriteiten presenteerden een ander verhaal. Mitchel had zelf 112 gebeld met de melding van een overval en hij had een signalement opgegeven waaraan hij zelf voldeed. Toen de agenten arriveerden rende hij op hen af: „Schiet dan!” Ze schoten: suicide by cop, zoals het in de VS heet.

Zijn vrienden konden niet geloven dat Mitchel dood zou willen en al helemaal niet dat hij op die manier zou willen sterven. Het raadsel is de stuwende kracht in De onbegrijpelijke dood van Mitchel, de documentaire van Wytzia Soetenhorst die BNNVARA woensdag uitzond. In de film wordt langzaam duidelijk dat het ongelooflijke scenario wel degelijk de waarheid is.

Het beeld dat van Mitchel oprijst is dat van een jongen vol talenten in wiens leven de zekerheden stuk voor stuk afbreken. Op zijn elfde vertelde zijn vader hem dat hij feitelijk zijn stiefvader was. Niet veel later raakten zijn ouders verzeild in een vechtscheiding; vader en zoon hadden nog amper contact.

Mitchel was een goede voetballer, die werd opgepikt door de jeugd van Feyenoord, een gedreven verdediger met een kort lontje. Te kort: na ruzies met medespelers werd hij op zijn zestiende weggestuurd bij de club. Er ging meer mis. Hij bedreigde zijn moeder met een mes en werd uit huis geplaatst.

Daarop volgde het bericht dat zijn biologische vader – die hij nooit had ontmoet – dood was. Neergeschoten door de politie na een ruzie op straat waar hij een politiehond met een mes aanviel. „Wordt hier het zaadje geplant voor zijn eigen eind?”, vraagt Soetenhorst zich dan ten overvloede af, terwijl de tragische lotsverdubbeling niet te missen was. Later bleek dat Mitchel voor zijn dood zijn ex-vriendin had gewezen op de film Public Enemies, waarin de held zich expres door de politie laat doodschieten. „Dan begrijp je misschien wat ik heb gedaan.”

3Doc: De Onbegrijpelijke Dood van Mitchel

Waarom koos Mitchel voor zijn gewelddadige einde? 😢

Geplaatst door NPO 3 op Woensdag 25 september 2019

 

Overigens wordt niet duidelijk wie die ex-vriendin precies is. De onbegrijpelijke dood van Mitchel bevat wel meer losse eindjes (bijvoorbeeld over negen maanden jeugddetentie die de jongen gekregen zou hebben) die de regisseur probeert te compenseren met gezwollen teksten, zoals „en hij valt en hij valt en hij valt”, over het moment van Mitchels dood.

De film laat vooral mooi zien hoe de vrienden van Mitchel er stap voor stap achter komen dat zij iets verschrikkelijks over het hoofd hebben gezien: hun vriend wilde dood. Steeds draaien de gesprekken naar of ze Mitchel dan nooit vragen stelden, wat leidt tot antwoorden als: „Waar zou je over moeten praten?” Of: „Doorvragen kwam niet in ons op.” Of hij eenzaam was? Ze wisten het niet. Soms raakten ze in een gesprek even aan Mitchels ellende, maar dan werden er weer snel plannen gemaakt voor het weekend. De jongen kon ook geweldig dansen.

Uiteindelijk is dat het pijnlijkste verhaal dat De onbegrijpelijke dood van Mitchel vertelt: hoe zomaar onder je ogen een vriend uit het leven kan glijden en dat je dat gewoon over het hoofd kunt zien.

Reageren

Reageren op dit artikel kan alleen met een abonnement. Heeft u al een abonnement, log dan hieronder in.