Brieven

Brieven

vrOEM

Hoe is het mogelijk?

„Het zou toch fantastisch zijn als we vroem horen op 3 mei volgend jaar”, vertelt minister Bruins. (Minister Bruins: Formule 1 in Zandvoort gaat door ondanks stikstofuitspraak, 22/9) Ik ben het met de minister eens. Al jaren komt het prachtige vroem van het circuit in Zandvoort over de duinen ons dorp en onze tuinen in. Op zondagen, door de week, bij de Grand Prix, en vaker sinds de Formule 1. Opwinding maakt zich van mij meester. Ik wil daarheen, waar dat geluid vandaan komt. Nu denk ik: Hoe heb ik al die jaren voorbij kunnen zien aan het milieu, aan de geluidshinder? Hoe is het mogelijk dat ik pas nu door heb hoe raar het is dat ik het vroem als fantastisch ervaar? Hoe is het mogelijk dat een politiek verantwoordelijke minister nu nog zo’n zin over de lippen krijgt?

En ook, hoe is het mogelijk dat koopmansfamilies in innige verstrengeling met een prins zo’n evenement voor elkaar krijgen, alsof het nog de tijd is van vóór vrijheid en gelijkheid, van vóór het volk aan de macht, alsof zij de hele klimaatdiscussie aan hun laars (kunnen) lappen? Ik denk dat die mogelijkheid er niet meer is vanwege het klimaat, vanwege de vrijheid en gelijkheid. En: de minister moet het goede voorbeeld geven.

Wereldleiders

Net een maffiaserie

Gisteravond keek ik naar de vierde aflevering van de maffiaserie Suburra en ineens werd het mij duidelijk. Eén van de maffiosi loopt met veel aplomb een chique restaurant binnen en gaat aan een tafeltje zitten. Hij wil zijn aanstaande vrouw imponeren met wat hij dankzij een beetje bluf allemaal voor elkaar krijgt. Hij pakt twee zojuist gebrachte borden en een fles wijn van een andere tafel en begint te drinken. Het personeel en de overige gasten zijn zo overdonderd, dat niemand direct een weerwoord heeft. Dan roept iemand toch op om de politie te bellen. Net op tijd staat het stel op en loopt schaterlachend naar buiten. Ik zie een stevige gelijkenis met Trump en Johnson (Hoe Johnson en Trump met de democratie jongleren, 1/9). Ook zij overdonderen met verbaal geweld iedere vorm van repliek. Met veel flair en, toegegeven, soms ook humor. Maar zonder visie, strategie of geëngageerd wereldbeeld. Lak aan alles en iedereen. Het is je reinste zelfbevlekking. Zitten wij dadelijk met brokstukken van twee piloten die eigenlijk geen ander brevet dan dat van onvermogen bleken te hebben?

Klassieke muziek

Taal voor gewone mens

Ik ben een ‘gewone’ liefhebber van klassieke muziek. Als vrienden van het Concertgebouworkest konden we vorige week genieten van de repetities voor het concert van die avond. Strauss en Beethoven onder Macelaru. In de vrijdagkrant schreef recensent Joep Christenhusz tamelijk lovend over dat concert (Een vitaal-bruisende Beethoven, 20/9). Hij schreef ook: „Passages waarin Strauss zijn hoofd- en tegenstemmen hoogpolyfoon ineen vlecht, bleven onder Macelaru’s gespierde slag vaak wat stram, om in decibelrijke secties te vertroebelen.” Daar, waarde redactie, begrijpen wij geen fluit van. Geen taal voor een ‘gewone’ krant, die ook door ‘gewone’ mensen als wij wordt gelezen. Graag een reprimande aan de recensent.

Stikstof

Ik kies mijn snelheid!

Een van de genoemde maatregelen tegen hoge stikstofwaarden in Nederland is verlaging van de maximumsnelheid op de snelwegen (‘Maximumsnelheid omlaag vanwege stikstofproblematiek’, 21/9). Alleen, „de regering wil er niet aan”, bang dat kiezers weglopen. Onbegrijpelijk. Maar net zoals ik kan kiezen voor bier uit glas of bier uit blik, kan ik toch ook (binnen de wettelijke grenzen) mijn eigen maximumsnelheid kiezen? Ik kies dus vanaf heden voor een maximumsnelheid van 100 km/u op de snelweg! Goed tegen vervuiling, goed voor mijn portemonnee. Daar heb ik geen regering voor nodig. Ik begin vast. Kleine moeite, groot resultaat.

Correcties/ Aanvullingen

Bij het artikel Goudkoorts in Zandvoort: wat is je huis waard in mei? (24/9), staat een foto van Beach House Zandvoort. Die accommodatie komt in het artikel niet voor.