De Patrick, over de 38-jarige Patrick die zijn vader verliest en zich afspeelt op een naaktcamping, met Kevin Janssens en Pierre Bokma.

‘Naakt wil ik los zien van seks’

Interview Tim Mielants Tragikomedie ‘De Patrick’ staat bol van nostalgie naar de jaren tachtig. En naaktheid. Regisseur Tim Mielants: „Ik film alsof iedereen gewoon kleren aanheeft.”

Juist omdat bijna alle personages naakt rondlopen, wilde Pierre Bokma graag meewerken, vertelt de Vlaamse regisseur Tim Mielants (1979). Acteurs vinden was absoluut geen probleem voor zijn debuutfilm, een tragikomedie over de 38-jarige Patrick die zijn vader verliest en die zich afspeelt op een naaktcamping. Mielants: „Iedereen had door dat we iets nieuws probeerden.” De Patrick gaat ook helemaal niet over naaktheid, legt de regisseur uit in Brussel, je moet de film volgens hem vergelijken met een kostuumdrama. „Daar gaat het ook niet over wat mensen aanhebben.”

Dat veel topacteurs wilden meewerken zal ook komen door de eerdere ervaring van de Belg. Mielants regisseerde onder meer twee seizoenen van de Amerikaanse superheldenserie Legion en het derde seizoen van gangsterserie Peaky Blinders van de BBC.

Zijn speelfilmdebuut is geïnspireerd door een persoonlijke ervaring met rouw en door beelden uit zijn jeugd die hem maar niet loslieten, vertelt Mielants. „In het midden van de jaren tachtig hebben mijn ouders mij meegenomen naar een nudistencamping in de bossen van de Pyreneeën. Ik was toen zes, maar het was een mysterieuze ervaring die me altijd is bijgebleven.” De regisseur benadrukt dat het niet alleen door alle naakt kwam. „Ik ben later interviews gaan doen met mensen die zomers op die camping verbleven en het verhaal werd er alleen magischer door. Zo werd de camping opengehouden door een moeder en een zoon; de moeder was blind en wist niet dat iedereen naakt rondliep. Ook bleek het een schuilplaats voor de terroristische organisatie ETA.”

Die laatste elementen haalden het script niet, maar de film ademt het nostalgische jarentachtigcampinggevoel uit Mielants kinderherinneringen: kneuterig en intiem. Natuurbeelden en blote billen worden in De Patrick afgewisseld met close-ups van zelfgemaakte confituur en soep met spaghetti-sliertjes. Sfeervolle bruintinten en gebroken wit overheersen.

In deze setting onderzoekt de regisseur het concept rouw: zijn hoofdpersoon, een gesloten en weinig ambitieuze meubelmaker, wordt door het overlijden van zijn vader geconfronteerd met vragen over zijn eigen toekomst en die van de camping. Terwijl personages zoals dat van Bokma de boel proberen over te nemen, verwerkt Patrick het verlies door obsessief te zoeken naar een verdwenen hamer. Mielants: „Ik hoorde vroeger vaak dat je alleen gelukkig kunt worden als je studeert en carrière maakt. Tegelijkertijd voelde ik me zelf altijd meer aangetrokken tot mensen die los lijken te staan van de ratrace van het leven, bijvoorbeeld de man die lijnen trok op het voetbalveld of een glimlachende klusjesman. Alsof ze niet de dromen van anderen moesten volgen.”

Een extra laag voor Vlaamse kijkers is dat de rol wordt gespeeld door Kevin Janssens (D’Ardennen) . De normaal afgetrainde acteur en tv-persoonlijkheid kwam voor zijn rol zeventien kilo aan en stommelt met een stuurse blik boven zijn pens door het scherm op zoek naar zijn hamer. Patrick fascineert veel medecampingbewoners, volgens acteur Janssens zit die aantrekkingskracht in zijn simpelheid. „Het personage heeft iets eerlijks. Ik denk dat dat veel mensen aantrekt.”

Lees hier de recensie van ‘De Patrick’

Sommige momenten in de film zouden gemakkelijk sentimenteel kunnen overkomen, maar met visuele humor zorgt Mielants ervoor dat de scènes iets kwetsbaar én tragikomisch krijgen, zoals een oudere campingbewoner die een meltdown krijgt nadat hij met een kopje koffie in de hand hoort over het overlijden. Een goede balans tussen wel of niet filmen op kruishoogte – veel shots zijn fullfrontal – vond Mielants door niet met de naaktheid bezig te zijn, vertelt hij. „Ik koos voor close-ups of filmen op afstand alsof iedereen kleding aan heeft. Door de naaktheid wordt iets snel humoristisch. Dat wilde ik vermijden.”

Op de dag van het interview werd de eerste trailer van De Patrick van Facebook gehaald, er staat nu eentje op het platform zonder zichtbare schaamdelen. Acteur Janssens noemt het hypocriet: „We zijn nog puriteinser dan vijftig jaar geleden terwijl je met één klik op google de meest gore porno te zien krijgt.” Van een ‘intimiteiscoördinator’ op de set, zoals tegenwoordig in Amerikaanse producties wel gebeurt, was op hun set geen sprake. Janssen: „Ik vind dat flauwekul; iedereen op de set is volwassen.” Het hoefde ook niet omdat de naaktheid in de film volledig is ontdaan van seksuele connotaties, legt Mielants uit. „Dat niet-seksuele aspect van naaktheid is iets waar ik al op de filmschool door gefascineerd was, ik liet toen bijvoorbeeld in mijn werk naakte mannen een technische uitleg van een ijskast geven of van een motor. Vroeger had naaktheid verschillende dimensies, zoals een religieuze of symbolische, nu is het alleen nog iets seksueel. Dat vind ik vermoeiend. Ik wilde in deze film onderzoeken of het mogelijk is om naaktheid daarvan los te koppelen, dat je als kijker het niet hoeft te zien als iets wat ‘mooi’ of ‘niet-mooi’ moet zijn.”