‘Ik weet niet of dit nog televisie is’

Zap Het koken in DWDD maar vooral het FIFA-gala waren nauwelijks nog televisie. Messi mompelde wat over zijn gezin, Rapinoe redde het voetbalfeestje.

Winnaar Megan Rapinoe op het FIFA Best Player Award Gala.
Winnaar Megan Rapinoe op het FIFA Best Player Award Gala. Foto NOS

‘Ik weet niet of dit nog tv is”, zei Matthijs van Nieuwkerk maandagbalavond in De wereld draait door. Hij had een paar minuten eerder Freddy Tratlehner (alias Vjèze Fur) gevraagd iets in de studio te koken. De rapper is immers ook een absurdistische kookvlogger. Tratlehner nam zijn krankzinnig ingewikkelde ceviche van gestoomde coquilles zo serieus dat hij geen tijd had om ad rem te zijn.

Van Nieuwkerk („Ik heb thuis een fornuis, maar dat heb ik nog nooit aangeraakt.”) probeerde te helpen maar bleek niet het handigste koksmaatje. Wel voerde hij staatssecretaris Mona Keijzer (Economische Zaken en Klimaat, CDA) een lepeltje koriandersorbet. Tafeldame Anna Gimbrere nam nog een slokje witte wijn en net toen Van Nieuwkerk een glimmende substantie aan zijn handen had kwam Tratlehner uit zijn kookstressbubbel en zei hij: „Nu wordt het geil.”

Live stream zonder commentaar

Televisie is het leukst als het geen televisie meer is, als het zich onttrekt aan de wetten van de televisie. Vreemder nog was het door de NOS live uitgezonden FIFA Best Player of the Year Gala. Daar zou Virgil van Dijk worden uitgeroepen tot winnaar bij de mannen, dachten wij – maar het werd Lionel Messi). De FIFA-avond liep uit op zulke slechte televisie dat het weer leuk werd, tot het echt niet leuk meer was.

Dat was niet helemaal de schuld van de NOS, maar ook niet helemaal níet de schuld van de NOS. De omroep had namelijk geen commentator naar de Scala in Milaan gestuurd. Naast wat interviews op de groene loper (heeft u ’m, groene?) gaf men de livestream van de FIFA door.

Niemand vertaalde dus wat de achttienjarige Hongaar Zsosí, maker van de mooiste goal van het jaar, in zijn dankwoord zei. Of wat de zichtbaar ontroerende woorden waren van de Braziliaanse winnaar van de prijs voor de beste fan. Wel zat een NOS-ondertitelaar zich de vingers blauw te tikken om het Engels en Frans zo simultaan mogelijk te vertalen.

Amateurisme

Zo veel geld en dan zo veel amateurisme, dat kan alleen bij een van corruptie doordesemde bende als de FIFA, dacht ik gemeen. De camera’s zwabberden, het draaiboek leek vol gaten te zitten, mensen wisten niet in welke microfoon te spreken en presentatoren Ruud Gullit en Ilaria d’Amico hadden amper ergens tijd voor.

Er was een belachelijk interviewtje met de werkloze voetbaltrainer José Mourinho over een fictieve interplanetaire voetbalwedstrijd. Het bleek de opmaat voor de presentatie van het mannen-wereldelftal van het jaar. Ik telde slechts tien spelers. Er flitste een foto van Ronaldo langs op het podium, maar zijn naam werd niet genoemd. Had ik een rode kaart gemist? En wat was dan de overtreding?

Een van de slechtste tv-programma’s van het jaar, zonder twijfel – maar er was toch één interessant element: de dominantie van de vrouwen. Voor de Nederlandse fans, want Sari van Veenendaal won de prijs voor de beste keepster ter wereld. Maar ook in het hele programma, want de prestaties van de vrouwen werden (beter laat dan nooit) gepresenteerd als gelijkwaardig aan die van de mannen.

De prijs voor de beste vrouwelijke voetballer werd als laatste uitgereikt, wat ook voor de uitzending prettig was omdat de Amerikaanse winnaar Megan Rapinoe over meer charisma beschikt dan de over zijn gezin mompelende Lionel Messi. Rapinoe sprak scherp over racisme, vrouwenonderdrukking en homohaat in het voetbal.

Eigenlijk wordt de publicitaire macht van het voetbal veel te weinig gebruikt om iets aan de wereld te veranderen. „Ik hoop dat jullie dat ter harte nemen,” sprak ze de verzamelde miljonairs in de Scala toe. „We have incredible power in this room.” Ze moeten Rapinoe maar snel de baas van de FIFA maken.

Reageren

Reageren op dit artikel kan alleen met een abonnement. Heeft u al een abonnement, log dan hieronder in.