Chloé Dygert rijdt iedereen naar huis

WK wielrennen Favorieten Annemiek van Vleuten en Anna van der Breggen kwamen bij de WK op de tijdrit niet in de buurt van baankampioene Chloé Dygert.

Chloé Dygert tijdens de tijdrit.
Chloé Dygert tijdens de tijdrit. Foto Nigel Roddis/EPA

Annemiek van Vleuten had er al eens goed van langs gekregen van die piepjonge Amerikaanse, vorig jaar winter, op de wielerbaan van Apeldoorn tijdens het WK aldaar. Ze herinnerde zich nog hoe het voelde toen ze een rondje werd ingehaald op de individuele achtervolging, een wedstrijd over 3,5 minuut voor eigen publiek. ‘s Werelds beste tijdrijder op de weg werd geklasseerd, zag „alle hoeken van de baan”, maar dat was toen nog niet zo erg, want het baanwielrennen was voor Van Vleuten een uitstapje om het fietsen leuk en het hoofd fris te houden, daar waar Chloé Dygert op de individuele achtervolging een wereldrecord reed en zeer succesvol was begonnen aan een olympische campagne.

Van Vleuten, naar Engeland gereisd als topfavoriet, noemde Dygert vooraf een dark horse, niet meer dan dat. Maar een etmaal later werd ze ook overklast in de discipline die ze de voorbije twee jaar domineerde – ze verloor in al die tijd maar één keer. Na wereldtitels tijdrijden in Noorwegen en Oostenrijk lukte het op de verregende wegen van Yorkshire niet – „dit was een offday”, zou ze later zeggen. „Het leek nergens naar.” Dygert, een 22-jarige afkomstig uit de buurt van Indianapolis, zette haar op bijna twee minuten, een wereld van verschil. Van Vleuten moest ook nog landgenote Anna van der Breggen voor zich dulden. De Nederlandse vrouwen werden twee en drie, op gepaste afstand.

De wedstrijd kende door hevige regenval een rommelige aanloop, werd zelfs met een half uur uitgesteld omdat op het parcours diepe plassen bleven liggen. De tijdrit in de beloftencategorie, die werd verreden vlak voor de vrouwen, eindigde in een waterballet. Renners doken één voor één voorover het water in. Voor sommigen was het onverantwoord om nog door te gaan. Heel even leek het erop dat de organisatie de tijdrit voor vrouwen een dag later zou inpassen, maar er werden voldoende vrijwilligers opgetrommeld om het parcours te beveiligen.

Al na veertien kilometer fietsen werd duidelijk dat Dygert in blakende vorm naar Yorkshire was gekomen. In het eerste, relatief eenvoudige stuk tussen Ripon en Harrogate reed ze een gemiddelde snelheid van 45 kilometer per uur, 6 procent harder dan Van Vleuten. De regerend wereldkampioene moest daar al meer dan een minuut toegeven, maar was misschien behouden van start gegaan, in de wetenschap dat ze nog drie stevige heuvels over moest, terrein waar ze normaal het verschil met de rest maakt. Het kon ook nog zo zijn dat Dygert zich in haar jeugdige enthousiasme in het eerste deel had opgeblazen.

Dat bleek allemaal ijdele hoop. Dygert vergrootte haar voorsprong heuvelop alleen maar, bleef een hoog beenritme ontwikkelen en verzwakte niet. Van Vleuten verloor ook op de klimmetjes tijd.

Over minder dan een jaar zijn de Olympische Spelen van Tokio. Chloé Dygert doet daar mee op de baan én op de weg. De concurrentie is gewaarschuwd.