Thuiskok.

Ibiza

De zomer is helaas weer voorbij, maar toch kreeg ik vorige week zomerse vibes van een kookboek dat tijdens mijn vakantie was bezorgd. Sobremesa, het nieuwste kookboek van Sergio Herman, betekent zoiets als ‘natafelen’ in het Spaans, en beschrijft de keuken van het Spaanse eiland Ibiza waar de topchef „21 jaar geleden verliefd op werd”.

Het is geen Spaans kookboek met eilandrecepten – die staan er wel in, maar slechts deels. Ook gerechten met Marokkaanse (kip met harissa) en Italiaanse (pasta) invloeden staan erin, en dat Spanjaarden weinig groente eten heeft Herman naast zich neergelegd door juist extra salades en groentegerechten te bedenken.

De laatste keer dat ik een kookboek van Sergio Herman besprak – Simple Food –, was ik kritisch over zijn ‘simpele’ recepten die helemaal niet zo eenvoudig bleken. Nu maak ik mezelf niet wijs dat deze topkok ooit ook maar een letter heeft gelezen van deze rubriek, maar de recepten lijken wel wat simpeler te zijn. Bijna alle receptbeschrijvingen passen op één pagina. Wat ook helpt is dat Herman in dit kookboek niet pretendeert dat alle gerechten simpel zijn.

Niet veranderd zijn de grote hoeveelheid ingrediënten die Herman gebruikt, gemiddeld schat ik zo’n vijftien per recept. Hij doet ook geen moeite te verbergen dat de recepten op de foto’s zo mooi mogelijk zijn gemaakt. „De opmaak van de borden in de restaurants op het eiland is altijd stukken eenvoudiger”, schrijft hij.

In dit geval is dat geen ramp, integendeel. Ik noteer wel vaker dat gefotografeerde gerechten er prachtig uit zien, maar foto’s als in dit boek zie ik ze zelden. Neem de ‘gazpacho Ibiza’, die met zijn zijdelings geschikte reepjes groene komkommer en avocado, witte zoete ui, lichtbruin gebakken brood en verschillende tinten rood van de soep en tomatentartaar doet denken aan een schilderij van Wassily Kandinsky.

En het leuke is: Herman beschrijft hoe je de gerechten zelf ook zo kunt opmaken. Het oog immers, naast de tong en maag, wil ook wat.

De combinatie van deze gerechten, verstilde fotografie van het eiland, de rustige opmaak, de ruimte voor illustraties en de niet aan eten gerelateerde anekdotes geven mij een ontspannen vakantiegevoel. Ik vermoed precies het gevoel dat Herman van het eiland Ibiza krijgt.