Opinie

De planeet wordt onleefbaar, stop nu met treuzelen!

Klimaat De wereld eist een rechtvaardig klimaatbeleid. Deze open brief wil tonen dat er ook in Nederland draagvlak is voor echte verandering.

Bij de Pitztal-gletsjer, het hoogstgelegen skigebied van Tirol in Oostenrijk werden deze zomer voorraden sneeuw ingepakt in zonwerende folie in de hoop dat de sneeuw niet voor het komende skiseizoen is gesmolten.
Bij de Pitztal-gletsjer, het hoogstgelegen skigebied van Tirol in Oostenrijk werden deze zomer voorraden sneeuw ingepakt in zonwerende folie in de hoop dat de sneeuw niet voor het komende skiseizoen is gesmolten. Foto Lisi Niesner/Reuters

Onze planeet wordt in razend tempo onleefbaar. Verandering is de enige optie. Klimaatverandering is een bedreiging voor onze vrede, veiligheid en voedselzekerheid. Op deze voet doorleven betekent dat de aarde snel onbewoonbaar wordt. Maar de wereld is ernstig onvoorbereid op de effecten van de klimaatcrisis. En het grootste obstakel is niet geld, maar gebrek aan politiek leiderschap.

Wij zijn diep ongerust. Op dit moment treden de gevolgen van klimaatverandering sneller en verwoestender op dan wetenschappers hadden voorspeld. Deze zomer werd in ons een land opnieuw een hitterecord verbroken (40,7 graden Celsius). Voor vier miljoen Nederlanders dreigt een drinkwatertekort. Onze boeren hebben te kampen met slechte oogsten. Om ons heen sterven zeldzame dier- en plantensoorten uit door droogte. En dan hebben we het nog niet over de brandende Amazone, het smeltende Groenland, het stervende koraalrif of de zinkende eilanden. We moeten radicaal anders consumeren, bouwen, werken en leven, stellen de VN-rapporten. Dat kunnen we, maar niet met een treuzelende overheid die geen echte keuzes durft te maken.

Wij zijn diep ongerust én kwaad. Onze politieke leiders zouden in vliegende vaart alles op alles moeten zetten om de klimaatdoelen van Parijs te halen en het verlies aan biodiversiteit een halt toe te roepen. In plaats daarvan houden ze ons voor dat er nog tijd is. Schiphol blijft groeien, de scheepvaart blijft buiten schot en 130 km op de snelweg blijft het streven. Wij vinden het onbegrijpelijk dat de fossiele industrie ieder jaar 7,6 miljard euro overheidssteun krijgt van ons belastinggeld, terwijl ons wordt gevraagd om onze bandenspanning te controleren om zo onze CO2-uitstoot terug te brengen.

Lees ook: Merkel zet vol in op het tegengaan van klimaatverandering

Gebrek aan draagvlak

Onze regering wijst op een gebrek aan draagvlak voor ambitieus klimaatbeleid, maar ons is nooit echt iets gevraagd. Onderzoeksbureaus vroegen ons of we geld willen uitgeven aan een warmtepomp, alsof je daarmee de steun voor klimaatbeleid kunt meten. Dat is niet zo. De juiste vraag is of we vinden dat economische groei ten koste mag gaan van onze gezondheid en mensenrechten.

Wij houden ons hart vast voor de gevolgen van dit politieke wanbeleid, met name voor de grote ongelijkheid die de klimaatcrisis meebrengt. In grote lijnen gaat het zo: wie het minst vervuilt vangt de hardste klappen. Het klimaatvraagstuk is een verdelingsvraagstuk: wie mag er meepraten? Wiens belang wordt gediend? Er worden nu al ‘miljardair-bunkers’ gebouwd om de superrijken te beschermen tegen een klimaat-apocalyps. Wie geen geld heeft moet het doen met een rubberbootje, of minder.

Lees ook: De wereld is getuige van een ‘emancipatiegolf van jongeren’

Mond vol tanden

Kinderen stellen ons vragen over de plastic soep, over bijen, bosbranden en een stijgende zee. Wij zoeken naar antwoorden, maar staan vaak met onze mond vol tanden. Vanwege de troep die we overal lozen, terwijl zij hun kamer moeten opruimen. Vanwege de ongelijkheid in de wereld, terwijl we hen leren eerlijk te delen. Vanwege de liefdeloosheid waarmee de planeet en kwetsbare mensen worden uitgebuit omwille van onze welvaart, terwijl we onze kinderen leren om lief te zijn. Vanwege onze eigen onmacht omdat we zelf ook bijdragen aan klimaatverandering.

Het is nu tijd voor onze regeringsleiders om ons eerlijk te vertellen hoe het ervoor staat en welke risico’s we lopen. Het is tijd dat zij ons écht betrekken bij de keuzes die gemaakt worden, de belangrijkste in onze geschiedenis. Het is tijd voor onze leiders om te doen wat de rechter opdraagt: voor het einde van het jaar 2020 een kwart minder broeikasgassen uitstoten ten opzichte van 1990. Het is tijd om te veranderen omdat we een betere toekomst willen voor onszelf, voor onze kinderen, voor alle mensen, dieren, bomen en planten waarmee we onlosmakelijk verbonden zijn.

We kunnen dit met z’n allen dragen. En we zijn er klaar voor. Miljoenen mensen gaan al de straat op in klimaatmarsen, -protesten en -stakingen en tonen hun bereidheid het roer om te gooien. De jongeren gingen voorop. En wij zijn het hartgrondig met hen eens: verandering is de enige optie. Daarom vragen wij, 5.000 Nederlandse vrouwen, alle Nederlanders deze brief te ondertekenen.

Reageren

Reageren op dit artikel kan alleen met een abonnement. Heeft u al een abonnement, log dan hieronder in.