‘Sociale media, daar zijn we helemaal niet voor bedoeld’

In Mediavreters vertellen mensen wat ze kijken, lezen, luisteren en liken.

Beeldbewerking NRC
Beeldbewerking NRC

De enige reden dat Justin Boelhouwer (29) nog Facebook heeft, is zodat zijn christelijke posts niet-gelovige vrienden kunnen bereiken. „Anders had ik het allang verwijderd. Sociale media geven mensen een verkeerd beeld van de wereld. Ze willen aan een ideaalplaatje voldoen. Het versterkt het idee dat mensen hebben dat ze liefde moeten verdienen en er dus voor moeten werken. Daar zijn we helemaal niet voor bedoeld. We zijn als mens bedoeld om onvoorwaardelijk van te houden. Weinig likes krijgen, doet iets met je ego, tast je eigenwaarde aan. Dat kán toch niet de bedoeling zijn.

„Nu ik het nog heb, verleidt Facebook ook mij. Door de humorfilmpjes lig ik constant in een deuk tijdens het scrollen. Ik vind het belangrijk daar eerlijk over te zijn. Sinds kort preek ik zelf in de kerk. Ik kies onderwerpen om mee te triggeren. Seks, vrouwen, sociale media. Thema’s die voor jonge mensen belangrijk zijn. Die bespreken we weinig in de kerk. Jonge mensen moeten voelen dat wat er in de Bijbel staat voor hen relevant is. In mijn praatjes laat ik een kwetsbare kant zien. Ik geef toe dat ik niet alles makkelijk vind. Op die plek spreken, betekent niet dat ik alles goed doe. Als je echt bent en dat laat zien, willen mensen iets van je aannemen.”

‘Tot een jaar of vijf terug dacht ik veel minder na. Ik was een moeilijke jongen, roekeloos. Mijn zelfbeeld was laag. Een vechtpartij in het weekend kwam weleens voor. Ik dronk veel, gebruikte drugs en nam geregeld vrouwen mee naar huis. Na een wilde zomer waarin ik reisleider was in Lloret de Mar begon ik aan mijn leefstijl te twijfelen. Via een meisje dat ik op een datingapp ontmoette kwam ik in aanraking met het geloof. Ik was heel sceptisch, maar begon om te slaan. Haar familie bad voor mij. Steeds vaker liet Hij zich aan mij zien.

„Ik startte met een Alphacursus, een soort basiscursus geloven. Een van de leiders daar werd mijn steun. Op enig moment waarop ik terugviel, appte ik haar. Al snel waren we dagelijks in contact. Ze nodigde me vaak bij haar gezin uit. Voor mij was dat nieuw. Waarom wilde iemand mij, zo’n probleem, in de buurt hebben? Toen ik mijn baan verloor, mocht ik bij haar gezin wonen. Zij leerden me onvoorwaardelijke liefde kennen. Ze hebben me Jezus laten zien. Een relatie met God heeft lastige momenten. Er is investering in nodig. Het betekent ook afsterven aan jezelf – een heel christelijke term. De betekenis ervan is dat je iets van jezelf inlevert, zodat God meer ruimte krijgt. Wat bij mij ‘weg’ is, is mijn impulsiviteit. Die mis ik niet. Net als seks trouwens, mis ik ook niet. Sinds ik eind 2014 tot het geloof kwam, heb ik gezegd dat ik dat niet meer doe. Mijn vriendin en ik staan daarachter.

„Ik ga naar de christelijk gereformeerde kerk. Een vrij nuchtere kerk, met een bandje. Wereldse muziek zet ik niet meer op. Ik luister enkel christelijke muziek. In nieuwe muziek zitten ideeën waar ik niet achter kan staan. Waarom willen we zingen dat we een kind van de duivel zijn? Wist je dat het thema van de ‘Macarena’ overspel is? In die context wil ik er niet op dansen. Het nummer ‘Toon mijn Liefde’ van Opwekking 705 maakt mij emotioneel. De boodschap is dat ik een ander mag liefhebben, zoals God mij liefheeft.”