Foto's

Marijn Fidder

Foto Marijn Fidder

Hangouderen rond de afwasplek

Gasten van seniorencamping De Drie Provinciën in het Drentse Een-West, vlakbij Groningen en Friesland. No-go is het terrein niet voor twintigers, veertigers, vijftigers, maar zestigplussers zijn er verreweg in de meerderheid. Sommigen verblijven er al jaren zes maanden van de twaalf.

Fotograaf Marijn Fidder (21) raakte geïntrigeerd: wat was het verhaal van deze ouderen? Het antwoord: zij ervaren er de verbondenheid met de medemens die ze thuis veelal missen. De camping als pil tegen dreigende/beginnende/gevorderde eenzaamheid.

Een greep uit de opmerkingen van campinggasten:

Hans Klein Velderman (67): „Iedereen kan hier heel goed met elkaar opschieten en heeft een knikje of een goedemorgen voor je over. En bij sommige mensen is het iets meer, daar ga je dan af en toe koffiedrinken.”

Alex Luttmer (86): „Afgelopen winter kwamen er ook mensen van de camping bij ons thuis op bezoek.”

Sjoukje Luttmer (84): „Je maakt ook wel makkelijker contact omdat je met allemaal mensen van dezelfde leeftijd bent.”

Kitty Roelfsema (77): „Eerder kwamen mensen veel vroeger in een verzorgingstehuis. Daar konden ze gebruik maken van gezamenlijke ruimtes en ze woonden op korte afstand van elkaar. Zo hielden veel mensen contact met elkaar.”

Sjoukje: „Eén keer kwam de ambulance op de camping, omdat ik een ernstige hypo had. Gelukkig hielpen de mensen op de camping van alle kanten.”

Hans: „Ik heb wel kinderen en ben getrouwd geweest, maar ik woon wel alleen. Het kan gebeurden dat je op maandag, dinsdag en woensdag niemand spreekt behalve het meisje achter de kassa. Op de camping spreek ik op de maandag meer mensen dan een hele week thuis.”

Riekus Willems (67): „De plek verderop, waar je afwast, dat is echt een ouderenhangplaats. Daar wordt meer gepraat dan afgewassen.”

Foto Marijn Fidder

Foto Marijn Fidder

Foto Marijn Fidder

Foto Marijn Fidder

Foto Marijn Fidder

Foto Marijn Fidder

Foto Marijn Fidder

Foto Marijn Fidder

Foto Marijn Fidder