Brieven

Brieven

Liquidatie WIERSUM

De noodklok luidt

De advocaat van Nabil B. is dood en we zijn allemaal geschokt (Liquidatie van advocaat ‘is aanslag op rechtsstaat’, 18/9). En nu? Gewoon doorgaan met het huidige beleid? Iemand zei: deze criminelen veranderen de spelregels. En dat slaat de spijker recht op de kop. Wanneer dringt het door in Den Haag? De oude spelregels werken niet! Hallo? Is daar iemand?

Nationale geschiedenis

Geen activistisch middel

Over onze verhouding tot onze geschiedenis, schrijft Lotfi El Hamidi: „De wereld waar het Westen het voor het zeggen had bestaat allang niet meer. Een nationale geschiedenis is daarom hopeloos achterhaald, je leert ermee het verleden én heden niet beter begrijpen” (In de Troonrede kun je niet wonen, 18/9). Dat is een vreemde logica. Het suggereert dat nationale geschiedenis per definitie zelfverheerlijking is, of alleen maar kan bestaan als een land of cultuur leidend is in de wereld. Het zou logischer zijn te zeggen dat in een tijdperk van globalisering nationale geschiedenis niet meer de juiste spiegel is om het heden te begrijpen. Natuurlijk zijn we allemaal „buitenstaanders ten opzichte van het verleden”, zoals El Hamidi het beschrijft. Maar de geschiedenis staat niet alleen maar in dienst van het begrijpen, laat staan het verbeteren van het heden. Want daarmee is de geschiedenis automatisch een instrument voor maatschappelijke actie en niet een waarde op zich.

Algemene Beschouwingen

Houd het bij politiek

Leuk al die privé-ontboezemingen van politici tijdens de Algemene Politieke Beschouwingen. Maar volgend jaar graag op rijm.

NS in WO II

Ligt genuanceerder

In NS is nog altijd niet klaar met de oorlog (18/9) wordt vermeld dat de leiding van de NS in mei 1940 „loyale samenwerking met de Duitsche autoriteiten” aankondigde. Dat klinkt nu naar collaboratie, maar dat ligt heel anders wanneer men ook de essentiële context vermeldt die de NS tot deze uitspraak moet hebben gebracht. Van kracht was het internationale Landoorlogreglement 1907 (product van één van de Haagse Vredesconferenties) waarin de verhouding tussen een bezetter en de bezette natie werd geregeld. Hoofdregel was dat de bezetter de bevoegde, zelfs wettige overheid was, en dat het achtergebleven gezag, de politie en de bevolking die hadden te gehoorzamen. Verzet tegen de bezetter was onwettig; niet voor niets was één van de namen ervoor ‘de illegaliteit’. Bovendien had de vluchtende Nederlandse regering in mei de opdracht achtergelaten om de gewone gang van zaken zoveel mogelijk te handhaven. In mei 1940 waren er nog maar weinigen die voorzagen waar dat op zou uitlopen. Door bovengenoemde aankondiging te citeren, zonder context, doet men de NS onrecht aan.

Robert Oey

De rollen zijn omgedraaid

Het akkefietje met het wapen in de ambtswoning lijkt mij bijzonder frustrerend voor Femke Halsema, die ik zeer bewonder (Halsema: deel ambtswoning is privé, 16/9). Wat ontzettend balen moet het zijn om eerst het gedrag van je puber breed uitgemeten in de Telegraaf te zien en daarna dat van je man in NRC. Siert beide kranten niet. Maar hoe vervelend ik het ook voor haar vind, het is ook een hele interessante casus. Waar veel mannen op belangrijkste posities het in de afgelopen eeuw niet hadden gered zonder de steun van hun toegewijde en vaak onzichtbare vrouwen, breekt nu de tijd aan dat ook mannen deze lastige taak op zich moeten nemen. Bijvoorbeeld als ze getrouwd zijn met de burgemeester van de hoofdstad. Het succes van Femke Halsema als eerste vrouwelijke burgemeester van Amsterdam hangt net als dat van haar voorgangers voor een deel af van de steun en het gedrag van haar partner. En niet alleen haar succes, maar ook alles waar zij verantwoordelijk voor is, en dat is nogal wat. Zij kan hier helaas niet meer met haar geliefde voorganger over praten, maar dat kan haar man wel. Daarom mijn advies aan hem: ga eens koffiedrinken met Femke van der Laan.

Correctie (23 september 2019): In een eerdere versie van deze rubriek werd de naam van briefschrijver René Huiskamp foutief weergegeven als René Hulskamp. Dat is hierboven aangepast.