‘Ook goed om eens met je eigen gedachten te zijn’

In Mediavreters vertellen mensen wat ze kijken, lezen, luisteren en liken.

Beeldbewerking NRC

Toen Eduard Rekker (35) vier jaar geleden ging vloggen – het op YouTube publiceren van filmpjes over soms alledaagse dingen – deed hij dat vooral omdat hij het filmen als techniek beter onder de knie wilde krijgen. Dat hij in het Fries ging vloggen, was voor hem overigens een natuurlijke keuze. Hij is immers Fries. „In eerste instantie wilde ik uitzoeken welke techniek het beste werkt. Na een tijdje merkte ik dat vloggen in het Fries opviel. Het is bijzonder, omdat niemand anders het doet.

„Maar in mijn mediaconsumptie laat ik me niet leiden door het Fries. Hoewel: onlangs heb ik wel een Fries boek gelezen. Het verhaal speelde zich af in het plaatsje Noordbergum, in die omgeving ben ik opgegroeid. Het boek was daardoor enorm herkenbaar. Heel leuk om te lezen. Toch is dit het enige Friestalige boek dat ik ooit heb gelezen. Misschien komt dat vanwege mijn aanname dat de kwaliteit van een Fries boek minder is dan een Nederlands boek. Het Fries is ook maar een klein taalgebied.”

‘De laatste tijd lees ik vaker en dat bevalt me eigenlijk heel goed. Pas geleden las ik De goede zoon, de roman van Rob van Essen waarmee hij dit jaar de Libris Literatuur Prijs won. Ik was benieuwd of al die positieve kritieken klopten, en of het echt zo’n goed boek was. Al lezende vroeg ik mezelf steeds af waar het verhaal nou precies over ging. Het is echt literatuur. Daarin heb je minder plotontwikkelingen. Toen ik het boek eenmaal uit had, viel alles op zijn plek en vond ik het een hele mooie ervaring.

„Momenteel lees ik Skin in the game, een boeiend werk van Nassim Nicholas Taleb. Zijn boek gaat over de neiging van wetenschappers om alles abstract te maken, terwijl de echte wereld, die wij als mens ervaren, helemaal niet zo abstract is. Ik merk dat zelf ook. Als ik vlogs maak, kan ik van tevoren gaan bedenken hoe het moet worden. Maar uiteindelijk loopt het toch anders. Het is veel beter als ik gewoon begin. Dan komen er algauw dingen op mijn pad die ik van tevoren nooit had kunnen bedenken. Zo leer ik ook het snelst.

„Een tijdje terug luisterde ik een podcast van Revisionist History over de frietjes van de McDonald’s. Daarin zaten zulke leuke weetjes! De Franse frietjes worden tegenwoordig gebakken in olie, maar vroeger in dierlijk vet. In de jaren tachtig was er iemand die geld over had en campagne ging voeren tegen de McDonald’s om zo de frietjes gezonder te maken. Nu zijn de frietjes dus gezonder maar ondertussen zijn de porties wel vergroot. De conclusie: de frietjes zijn minder lekker dan vroeger, en door de vergrootte porties ook nog eens ongezonder. Per saldo ben je gewoon twee keer slechter af. Ik heb deze aflevering zelfs twee keer geluisterd.

„Maar eerlijk gezegd is bij mij de podcast-hype alweer een beetje voorbij. Ik vind het tegenwoordig ook fijn om niets te luisteren. Ironisch genoeg komt dat door een podcast. Hierin wordt schrijver Cal Newport geïnterviewd over zijn boek Digital Minimalism. Velen van ons zijn voortdurend in de weer met media, maar het is ook goed om eens met je eigen gedachten te zijn. Om zo al die media te verwerken. Een podcast zet je niet zo snel op pauze. Dat is het fijne aan een boek, dat kan je wegleggen om er even over na te denken.”