Vrij zijn is...sporten met je hond

Vrij Hoe breekt Nederland uit de sleur?

Zondagochtend, iets over negen. Op een dijkje bij Ridderkerk staat een rij auto’s. Honden en baasjes stappen uit om samen te gaan sporten. Op het veld naast het clubhuis van Hondensportvereniging De Oase zet de kwieke Jan Waltmans (bijna 70) met de cursisten het parcours uit voor de agility-training.

Waltmans: „Ik zeg behendigheid. We verkwanselen de Nederlandse taal al genoeg.”

Bij agility legt de hond zo snel mogelijk een hindernisparcours af. Hij rent onder andere door een tunnel, slalomt om paaltjes, vliegt een wip op en af en springt over horden. Eerst gaat Sky (3 à 4 jaar), een Australische herder „met iets anders erdoor” uit Spanje. De Brabantse Janneke van der Valk (45) staat in sportieve kledij klaar. Ze rent met Sky mee, spoort haar aan, „good girl”, en geeft richting aan met gebaren. Vlekkeloos en snel leggen vrouw en hond het parcours af.

De andere honden blaffen en piepen langs de zijlijn. Die willen ook.

Ruigharige teckel Boef (2,5) is aan de beurt. Waltmans legt de lat van de horden schuin, zodat ook rugblessuregevoelige teckels een sprongetje kunnen wagen. De kattenloop, een plankier dat omhoog voert, durft Boef niet op. Anja Wagner (50) legt stukjes worst voor zijn neus. Voetje voor voetje gaat hij omhoog. De andere deelnemers leven mee, en ja, het lukt.

Waltmans: „Er is nijd en afgunst in de agility-wereld. Natuurlijk is het leuk om te winnen, maar bij mij gaan plezier en binding tussen mens en hond voor.” Wagner: „Boef viel in het begin veel uit, tegen mensen en andere honden. Mijn uitlater adviseerde agility. Boef vindt het fantastisch.” Boef blaft bevestigend. Nastasja de Gelder (35) kan Jack Russell Pip nauwelijks bijhouden. „Ik werk in het speciaal onderwijs en houd van goed opvoeden. Pip is wat angstig, maar dit vindt ze zo leuk dat ze dat vergeet.” Dochter Danique (10) rent ook een rondje met Pip. In de tuin bouwde ze een parcours van dozen en bezemstelen voor hem.

Boos worden heeft weinig zin. Als iets niet goed gaat, moeten wij het beter aangeven

Janneke van der Valk

Hondvriendelijkheid staat voorop bij deze vereniging, een hondenoase. Wat Waltmans specialisme is? Van der Valk lacht: „Het begeleiden van mensen, dat kan Jan goed. Je leert dat je je hond moet leren kennen. Boos worden heeft weinig zin. Als iets niet goed gaat, moeten wij het beter aangeven.”

Waltmans zelf: „Op deze vereniging is niemand die een dubbeltje krijgt. Bij de flyballwedstrijden vorige week waren 48 vrijwilligers. Bij mij krijgen alle deelnemers een prijs. En de vrijwilligers ook.” Hij opent een plastic zak. Er zitten mokken in met You are gold erop, en een geelblauw strikje.

Hup, hij vliegt het weer veld op, naar de volgende groep, een bulldog door de hoepel zien te krijgen.