Onwetendheid levert onder Trump meer op dan kennis

Regering-Trump Ministeries en diensten die cruciaal werk doen, worden onder Trump verwaarloosd, gekort of ingekrompen. ‘Het draait om kortetermijnwinst’

Betogers in de VS richten zich tegen milieu-agentschap EPA, dat de afgelopen jaren veel regels versoepelde.
Betogers in de VS richten zich tegen milieu-agentschap EPA, dat de afgelopen jaren veel regels versoepelde. Foto Pacific Press

Ergens in december 2016 meldt Wilbur Ross zich bij het Amerikaanse ministerie van Handel. De 79-jarige investeerder is door president-elect Donald Trump aangewezen als bewindsman en komt kennismaken. Eindelijk. Zoals op zoveel ministeries hadden ook de ambtenaren op Handel al gemerkt dat de nieuwe regering niet stond te springen zich in haar nieuwe taak te verdiepen. De transitie van Obama naar Trump, met de overdracht van kennis die daar traditioneel bij hoort, is veelvuldig beschreven als vrijwel non-existent.

Ross werd deze week in verlegenheid gebracht door berichten over zijn betrokkenheid bij een conflict tussen Trump en een lokale weerdienst die onder zijn ministerie valt. De president had op 1 september getwitterd dat orkaan Dorian behalve Florida ook andere staten, waaronder Alabama, zwaar zou kunnen raken. Hierna ontstond een rel met het Witte Huis: regeringsfunctionarissen, onder wie Ross, zetten meteorologen onder grote druk om hun wetenschappelijke integriteit te vergeten en de bewering van Trump te staven.

Ministerie van Wetenschap

Het incident past in een breder patroon van dédain voor officiële wetenschapsbeoefening onder Trump. Zo duurt het tot maart 2017, twee maanden nadat de regering-Trump is aangetreden, tot Ross zich inhoudelijk laat informeren over zijn baan. Daartoe wordt een voormalige hoge klimaatadviseur van president Bush ingevlogen. „U moet dit eigenlijk niet zien als het ministerie van Handel”, legt die uit.

Vervolgens vertelt de adviseur over alle gegevens die het ministerie verzamelt. Er worden patenten van uitvindingen bijgehouden. Er is het Nationaal Instituut van Standaarden en Technologie dat de definities van ‘een seconde’ of ‘een inch’ vaststelt. En er is de Nationale Oceaan- en Atmosfeerdienst (NOAA), die 5 van de 9 miljard dollar op de begroting opsoupeert, vooral om weerdata te verzamelen en te analyseren. „Dit is eigenlijk meer het ministerie van Wetenschap en Techniek”, stelt de oud-adviseur. „Hmm”, zegt Ross. „Ik denk niet dat ik me dáár op ga richten.”

De ontmoeting wordt beschreven in The Fifth Risk van journalist Michael Lewis, bekend van boeken als Moneyball en The Big Short, allebei verfilmd. De oud-adviseur gaf Ross tot slot een lijstje met kandidaten om NOAA te leiden. Zes maanden later maakte Ross bekend dat hij een man voordroeg die niet op dat lijstje stond: ondernemer Barry Myers, eigenaar van AccuWeather, een van de grotere commerciële weerbureau’s in de VS.

Myers deed er in het verleden alles aan om te zorgen dat kennis van NOAA niet het Amerikaanse publiek kon bereiken, omdat die „oneerlijke concurrentie” zijn verdienmodel in gevaar zou brengen. Myers’ benoeming is nog altijd niet bekrachtigd door de Senaat. NOAA heeft sinds het aantreden van Trump, nu ruim 2,5 jaar geleden, een interim-directeur.

In Lewis’ boek staan verschillende voorbeelden van ambtelijke diensten die cruciaal werk voor de maatschappij verrichten en die onder de regering-Trump zijn veronachtzaamd, waarvan het budget is gekort of de staf is ingekrompen. Lewis concludeert: „Er zit voordeel in onwetendheid en nadeel in kennis. Kennis maakt de wereld rommeliger. Dat is lastig voor iemand die de wereld wil beperken tot zijn kijk op de wereld.”

Een demonstrant op weg naar een demonstratie om de US Environmental Protection Agency (EPA) te steunen.

Foto Erik S. Lesser.

Klimaatverandering als list

Hij wijst op de kortetermijnstrategie die Trump over de hele linie lijkt te volgen. „Als je winst wilt behalen op de korte termijn zonder je te bekommeren om de lange termijn, dan kun je maar beter niet weten wat de consequenties zijn. Als je jezelf onkwetsbaar wilt maken voor moeilijke problemen, dan kun je die problemen maar beter niet proberen te doorzien.”

Lees ook: Doe als Trump voor het klimaat

Naar buiten toe zaait Trump voortdurend verwarring over klimaatverandering. Zo hield hij lang vol dat dit een list was van China om de Amerikaanse economie te treffen. Maar in oktober zei hij in een interview met persbureau AP dat hij wel degelijk geloofde in klimaatverandering: „Het gaat op en neer, op en neer”. Maar, voegde hij eraan toe, hij is niet bereid de economie op te offeren voor iets wat niemand werkelijk weet.

Op de vraag of we niet een gevaarlijk punt naderen, waar de gevolgen van klimaatverandering onomkeerbaar worden, antwoordde Trump: „Nee, nee. Sommige wetenschappers zeggen dat, anderen zeggen iets heel anders. Ik bedoel, je hebt wetenschappers aan beide kanten. Mijn oom was jarenlang een geweldige professor bij het MIT. Dr. John Trump. Ik heb nooit met hem hierover gesproken, maar ik heb een natuurlijk instinct voor wetenschap.”