‘Asielzoeker? Hij was gewoon een Doesburger’

Doesburg Omwonenden kwamen bijeen na de koolmonoxidevergiftiging van buren.

Buurtbijeenkomst in de kantine van SC Doesburg, na de koolmonoxidevergiftiging van een Ethiopisch gezin.
Buurtbijeenkomst in de kantine van SC Doesburg, na de koolmonoxidevergiftiging van een Ethiopisch gezin. Foto Theo Kock

Met blauw politietape zijn woensdagavond twee voordeuren aan de Monseigneur Bekkerslaan afgesloten. Niemand mag de naast elkaar gelegen woningen in of uit. In de gezamenlijke voortuin staan twee groene plastic stoelen en een houten tuinset.

Het Ethiopische gezin met twaalf kinderen dat hier woont, werd woensdagochtend slachtoffer van een koolmonoxidevergiftiging. Volgens de politie was een in huis aangestoken barbecue de oorzaak. De vader, moeder en een zoon van zeven jaar waren ’s ochtends niet aanspreekbaar, waarna een van de andere kinderen rond zeven uur 112 belde.

Toen de hulpdiensten arriveerden, hadden de kinderen alle ramen en deuren al opengezet. Toch was er op dat moment nog steeds „een verhoogde concentratie CO” in de woning aanwezig, aldus Marko Bramme van Veiligheidsregio Gelderland-Midden. De vader van het gezin kon niet meer worden gered. De moeder en het kind werden naar het ziekenhuis overgebracht, waar ze inmiddels buiten levensgevaar zijn.

„Ik kreeg vanochtend de schrik van mijn leven”, zegt Daan Coops (34), die woensdag rond zeven uur ’s avonds staat te wachten bij Sportclub Doesburg. Over een halfuur begint hier de bijeenkomst voor buurtbewoners.

Lees ook: Medicijn tegen CO-vergiftiging gevonden

Awal, de vader van het gezin, was een collega van Coops. Samen werkten ze bij de plaatselijke groenvoorziening. Zo’n anderhalf jaar gelden was Awal erbij gekomen. Maandag en dinsdag was hij nog aan het werk geweest. „Het was een hardwerkende man”, zegt Coops. „En hij hield van een geintje. Als we onkruid moesten branden, liep hij altijd lachend achter de brander.”

In 2015 kwam het gezin aan de Monseigneur Bekkerslaan wonen. Vanwege de grootte van de familie in twee woningen die via een binnendeur met elkaar werden verbonden. Daarvoor had de familie acht maanden in asielzoekerscentrum Winterswijk gewoond. Vader Awal was als politieke vluchteling vanuit Ethiopië naar Nederland gereisd, en liet de rest van het gezin in 2014 overkomen.

Een bos bloemen

„Heel pijnlijk” vindt Coops dat de Ethiopische familie in sommige media een „asielzoekersgezin” wordt genoemd. „Hij was geen asielzoeker, hij was gewoon een Doesburger”, zegt hij op felle toon hij over Awal. De man sprak volgens Coops gebrekkig Nederlands, maar „hij probeerde het wel”.

Buurvrouw van het gezin is Loes Booltink (56). De vrouw met lange grijze haren en een zonnebril op het hoofd zit op een barkruk in de sportkantine. Ze omschrijft de familie als „heel vriendelijk”. En rustig. Want hoewel er veertien personen naast haar woonden, merkte ze daar niets van. „Hoe krijg je dat in godsnaam voor elkaar met twaalf kinderen?”

Booltink werd afgelopen jaar aangereden door een auto en lag daarna drie maanden in een revalidatiecentrum. De dag nadat ze thuis was gekomen, kwam vader Awal met een van de zonen kijken hoe het ging, vertelt Booltink. „En een paar dagen later de moeder, met een bos bloemen.”

Sinds hun verhuizing naar Doesburg was de familie betrokken bij de islamitische gemeenschap in de stad. Vader Awal bezocht vaak de Anadolu Moskee, op loopafstand van hun woning. Buurtbewoner Ciska Jansen (76) zag hem regelmatig voorbij wandelen als hij met zijn kinderen op weg was naar de moskee. „Als wij buiten zaten, zei hij altijd even goeiendag.”

Een broertje kwijtgeraakt

Veel leden van de islamitische gemeenschap zijn vanavond aanwezig bij de buurtbijeenkomst. Hasan Ozceran (46) zag Awal dinsdagavond nog in de moskee. Ze spraken elkaar heel kort. „Gewoon: hallo, alles goed?” Woensdagochtend hoorde Ozceran op zijn werk dat de vader van het grote gezin was overleden. „Het voelde alsof ik een broertje was kwijtgeraakt.”

Als hij de familie moet omschrijven, denkt Ozceran aan de moskee, én sport. Want veel van de twaalf kinderen sporten op hoog niveau. De drie oudste broers, Yahala, Mudesir en Siraj, zijn talentvolle hardlopers bij atletiekvereniging Argo in Doetinchem. Hun jongere broertje Feysal speelt in de jeugd bij De Graafschap.

De familie is heel hecht, weet Daan Coops. „Heel sneu dat de vader nu wegvalt.” Woensdag ving de islamitische gemeenschap de kinderen op in moskee. Hasan Ozceran bezocht ze daar na zijn werk. „Ik zag het gezin echt in stukken, dat deed veel pijn.”