Harjeet Singh Tuli (met knot), die geen Engels spreekt, luistert naar de aanwijzingen van zijn medespelers bij HGC.

Olaf Kraak

Bollywood bezorgt HGC twee Indiërs

Hockey De Indiërs Devindar Walmiki (27) en Harjeet Singh Tuli (23) spelen dit seizoen in de Nederlandse hoofdklasse bij HGC in Wassenaar. In eigen land zat hun hockeycarrière op een dood spoor.

Tussen de designmeubels in een hoek van het clubhuis van HGC, zitten twee Indiase hockeyers en coach Paul van Ass. Ruim twee weken geleden kwamen Harjeet Singh Tuli en Devindar Walmiki aan op Schiphol. Bij de Wassenaarse club zijn ze meer dan welkom, in eigen land voelden zij zich dat al een tijd niet meer.

Als zoon van een vrachtwagenchauffeur heb je in India weinig aanzien. Harjeet Singh Tuli (23) groeit op in een arm gezin uit Kurali, een kleine stad in de noordelijke deelstaat Punjab. Er is niet genoeg geld voor eten, laat staan voor hockeyspullen. Toch zeggen buurtbewoners hem: ga hockeyen, het zal je leven veranderen.

Met een geleende stick leert hij als zevenjarige hockeyen op een uitgedroogd grasveld van de Gopal Hockey Academy. Alleen op het veld van de lokale hockeyclub kan hij ontsnappen aan de dagelijkse realiteit van armoede en honger. Zijn talent valt op, binnen een paar jaar speelt Tuli zich in de nationale jeugdelftallen.

Als aanvoerder van Jong India tilt hij in december 2016, voor eigen publiek in Lucknow, de wereldbeker boven zijn hoofd. Het is de eerste grote prijs voor India in vijftien jaar. Tuli – op dat moment 21 jaar oud – wordt op handen gedragen. Zijn leven neemt een wending, precies zoals hem is voorgehouden.

De ochtend na de gewonnen finale gaat een foto van Tuli rond op Twitter. Hij ligt te slapen op zijn zij, met de wereldbeker in zijn armen. Als een droom die met het opkomen van de zon werkelijkheid is geworden.

Bollywood-film

Tuli’s leven heeft alle ingrediënten voor een Bollywood-film, en die komt er ook. De slaapfoto wordt nagespeeld en staat centraal op het affiche. De film Harjeeta trekt weinig bezoekers, maar krijgt toch twee prijzen toegekend op de avond van de National Film Awards, de Oscar-uitreiking van India.

Tot ongenoegen van de bestuurders van de Indiase hockeybond, die geen toestemming zouden hebben gegeven voor de film. Volgens Tuli zou dat wel het geval zijn, maar wie er gelijk heeft, blijft onduidelijk. Eén ding is zeker: Tuli speelt sinds het verschijnen van de film niet meer voor het Indiase team.

Een van de grootste hockeytalenten van India raakt langzaam in de vergetelheid. Hij mag zich nog een keer melden op een trainingskamp, maar wordt daar snel weer weggestuurd. 23 jaar oud, afgeschreven.

Trailer van de Bollywood-film ‘Harjeeta’:

Tot Paul van Ass (59), voormalig bondscoach van Nederland en India, het verhaal van Tuli hoort. Van Ass belt hem op met de vraag of hij bij HGC wil komen spelen.

Twee weken geleden wordt Tuli, samen met Devindar Walmiki (27), door Van Ass van Schiphol naar hun nieuwe huis gebracht, op tien minuten rijden van de hockeyclub. Daar wonen ze dit seizoen met zeven andere spelers van HGC.

Op sportcomplex de Roggewoning in Wassenaar fungeert Walmiki voor zijn landgenoot als tolk – Tuli spreekt geen Engels, maar Punjabi. Walmiki: „Toen we Paul op de luchthaven zagen, en niet een assistent of iemand anders van de club, wisten we waarom we naar Nederland zijn gekomen. Voor deze coach wil je spelen.”

Sinds hun aankomst heeft Walmiki zich over Tuli ontfermd als een oudere broer. „Ik kook Indiase gerechten voor hem, curries. Dat is waarom hij nu nog in leven is.” Hij lacht. Dan serieus: „Het is mijn plicht om voor hem te zorgen. Ik ben senior, hij een jonkie. Dat leerde ik van Paul. Hockey is teamwork, op het veld maar ook daarbuiten.”

Harjeet Singh Tuli in actie voor HGC tijdens de ABN AMRO Cup.Olaf Kraak

Hogere machten

Walmiki maakt in 2015 onder Van Ass zijn debuut als Indiaas international. Maar in de zomer van dat jaar wordt Van Ass ontslagen als bondscoach van India nadat hij in conflict is gekomen met de voorzitter van de hockeybond. Een andere Nederlander, Roelant Oltmans, is op dat moment technisch directeur bij India. Hij volgt Van Ass op.

Ook Oltmans ziet het talent van Walmiki en hij selecteert hem voor de Olympische Spelen van Rio de Janeiro in 2016. Maar een paar maanden later is Walmiki plots international af. „Ik was geshockeerd. Ik was fit, in bloedvorm zelfs.” Hij belt Oltmans op om te vragen naar de reden van zijn verwijdering. „Roelant reageerde verbaasd. Ik stond wel op zijn lijstje, hij wilde me bij het team. Maar antwoord op de vraag waarom ik plotseling niet meer welkom was, heb ik nooit gekregen.”

De hogere machten van het Indiase hockey zien Walmiki liever niet meer op het veld. „Hij lag niet lekker bij de selecteurs”, vertelt Oltmans aan de telefoon vanuit Maleisië, waar hij momenteel bondscoach is. „Ze vonden dat hij te mondig was. In Nederland vinden we dat fijn, dan weet je precies wat je aan iemand hebt. Maar in India wordt dat niet op prijs gesteld.”

Walmiki werd volgens Oltmans door een veto van de nieuwe technisch directeur buiten de selectie gehouden. Einde interlandcarrière.

Ik kook Indiase gerechten voor hem, curries. Dat is waarom hij nu nog in leven is

Devindar Walmiki, hockeyer

Na het plotselinge vertrek van Van Ass uit India, houdt hij contact met Walmiki. De afgelopen drie seizoenen kwam de Indiër uit in de Duitse Bundesliga. „Hockeyen in de Nederlandse competitie is altijd een droom van me geweest, dus ik vroeg Paul of hij me kon helpen een club te vinden. Ik hoefde niet lang te zoeken, hij had plaats voor me bij HGC.”

Dat Van Ass dit seizoen kan beschikken over twee Indiërs is een unicum. Indiase internationals hebben een vol programma met de nationale ploeg en trainen bijna het hele jaar door intern. In de hoofdklasse speelden vier Indiërs, de laatste was Sardar Singh. Hij kwam in het seizoen 2013-2014 uit voor Bloemendaal, waar hij nooit zijn draai wist te vinden.

Harjeet Singh Tuli, Devindar Walmiki, Paul van Ass en Seve van Ass.(v.l.n.r.)Olaf Kraak

Nieuwe indrukken

Van Ass verwacht niet dat een dergelijk scenario bij HGC in het verschiet ligt. Wel zal het even wennen zijn in het villadorp voor de stedelingen Walmiki en Tuli. „Het is goed dat ze samen zijn gekomen, ze kunnen mooi op elkaar steunen”, zegt Van Ass. „De komende weken zullen ze veel nieuwe indrukken opdoen, maken ze nieuwe vrienden. En straks wordt het eerder donker en kouder. Alleen dat is al zo anders voor ze. Maar samen zullen ze hun weg wel vinden hier.”

Met het verlies van hun carrière als international, kwamen de twee Indiërs op een doodlopend spoor. De overstap naar HGC biedt ze de mogelijkheid zich weer te kunnen meten met hockeyers van wereldniveau. Wellicht dat ze zich in de Nederlandse competitie in de kijker kunnen spelen bij Graham Reid, de Indiase bondscoach. De hoofdklasse is een zijweg waarvan Walmiki en Tuli hopen dat die uitkomt bij de Olympische Spelen van Tokio in 2020.

Maar dat ze nog kans maken op de olympische selectie, lijkt Oltmans onwaarschijnlijk. „Hoe vreemd dat ook is. Tuli is een enorm groot talent, met geweldig spelinzicht. En Walmiki zal een drive tentoonspreiden zoals we zelden op de Nederlandse velden hebben gezien. Dit soort spelers, met zulke uitzonderlijke kwaliteiten, zouden in elk elftal een plek moeten krijgen. Politieke redenen moeten buitenspel staan.”