Recensie

Recensie Film

Weer zo’n ijskoude vrouw in de Koude Oorlog

Actiefilm Luc Besson vond het ooit uit in ‘Nikita’: ijskoude vrouwelijke killers in de Koude Oorlog. Het frisse is er wel af bij ‘Anna’.

Anna (Sasha Luss): een Russisch model/spion/KGB-huurmoordenaar ineen, in ‘Anna’.
Anna (Sasha Luss): een Russisch model/spion/KGB-huurmoordenaar ineen, in ‘Anna’. Foto Shanna Besson

Halverwege actiethriller Anna raak je de tel kwijt. Hóéveel mensen heeft Russisch model/spion/KGB-huurmoordenaar Anna nu inmiddels naar de andere wereld geholpen? En dan moet die grote shoot-out in dat Moskouse restaurant nog komen. Zijn er wel genoeg figuranten om haar dodelijke kogels en karatekicks in ontvangst te nemen?

Anna is een film uit de koker van de Franse regisseur Luc Besson, een variatie op zijn doorbraakfilm La femme Nikita (1980): ongenaakbare vrouwelijke hoofdpersoon, keiharde actie. En ja, aan vaart en flair ontbreekt het niet, behalve dat het de zovéélste variant op Nikita is, en dat we de afgelopen jaren ook al Charlize Theron in Atomic Blonde en Jennifer Lawrence in Red Sparrow aan het werk zagen als ijskoude killers in dat fictieve universum dat van de Koude Oorlog is gemaakt. Anna gaat effectief in de overdrive, met vermommingen, dubbele bodems en verschillende tijdlagen – laat het opvoeren van de spanning maar aan Besson over. Knipper met je ogen en er liggen weer nieuwe lijken op de set. Maar het voelt gedateerd, en het enige doel lijkt het repetitieve geweld.

Tijdens de postproductie van de film kwamen tegen Besson beschuldigingen wegens grensoverschrijdend seksueel gedrag naar buiten. Die doen je op z’n minst vraagtekens stellen bij de seksualisering van dat vele geweld en de manier waarop dat standaard filmjargon is geworden dat we vergoelijkend ‘genre’ noemen, zonder schijnbaar nog met onze ogen te knipperen.