Recensie

Recensie Film

Invloed Miles Davis ging verder dan jazz

Documentaire Deze prima documentaire duidt de muzikale erfenis van trompettist Miles Davis, maar ook zijn invloed als zwart rolmodel en zijn getroebleerde leven.

De muzikale erfenis van Miles Davis wordt geduid in ‘Miles Davis: Birth of the Cool’.
De muzikale erfenis van Miles Davis wordt geduid in ‘Miles Davis: Birth of the Cool’.

Waarom trompettist Miles Davis (1926-1991) een van de groten uit de jazzgeschiedenis is, maakt de documentaire Miles Davis: Birth of the Cool uitstekend duidelijk. Vooral zijn vermogen zichzelf muzikaal en qua imago keer op keer opnieuw uit te vinden, spreekt tot de verbeelding.

De carrière van de charismatische Davis weerspiegelt de hele jazzgeschiedenis, van de bebop uit de jaren veertig, via jazzrock en funk tot zijn door hiphop beïnvloede muziek van begin jaren tachtig. Zijn beste muziek maakte hij met twee beroemde kwintetten: met John Coltrane in de jaren vijftig en ‘the second great quintet’ met saxofonist Wayne Shorter en pianist Herbie Hancock.

Laatstgenoemden leven nog en doen met enkele andere geïnterviewden een poging hun enigmatische vroegere baas te duiden.

Als er iets is wat de documentaire van Stanley Nelson duidelijk maakt, is het dat Davis’ invloed de jazz ver te boven gaat. Met zijn hippe pakken en no-nonsense houding was hij een rolmodel voor vele zwarten.

Maar hij had twee gezichten: zijn emotionerende, lyrische spel verbloemt zijn door drugs en pijnstillers gevoede agressie. Zo sloeg hij zijn eerste vrouw Frances Taylor, die er in de film verslag van doet. Even aangrijpend is Davis’ worsteling met het racisme in zijn thuisland.