Dubbele neusfractuur

Deze rubriek belicht elke week kwesties uit het bedrijfsleven waarover de rechter zich onlangs uitsprak. Ditmaal: arbeidsrecht.

Foto Jeroen Jumelet/ANP

Ze is speurhondengeleider bij de douane, als de hond die ze traint haar bij een oefening in februari 2016 vol in het gezicht springt. De vrouw loopt een dubbele neusfractuur op. De Inspectie SZW bestempelt het bedrijfsongeval als „een ongelukkige samenloop van omstandigheden” dat niet door de werkgever had kunnen worden voorkomen. De vrouw ziet dat anders; ze stelt haar werkgever aansprakelijk en eist ruim 138.000 euro schadevergoeding. Voor de rechter stelt de vrouw onder meer dat zij meermalen heeft aangegeven dat de nieuwe hond te sterk en zelfs onhandelbaar was. Haar werkgever had maatregelen kunnen treffen – een andere hond, of deze beter africhten. De werkgever wijst aansprakelijkheid af: de hond was geschikt, heeft zich niet abnormaal gedragen, het ongeval had niet voorkomen kunnen worden. De rechter geeft de werkgever gelijk: het ongeval is niet veroorzaakt doordat er iets mis was met de hond, en de vrouw had rekening kunnen houden met het gedrag van de hond. Er is geen sprake van het niet-nakomen van de zorgplicht door de werkgever. Maar, zoals bij wet is bepaald, heeft een ambtenaar na een ‘beroepsincident’ recht op vergoeding van de schade door het incident. In dit geval „naar billijkheid”. De rechter vindt een vergoeding van 3.000 euro „passend”.

Uitspraak: ECLI:NL:RBGEL:2019:3743