Bescheiden genoeg voor de achtergrond

Hoe luister je naar een popliedje? Deze keer: concentratie.

De Ijslandse band Hugar
De Ijslandse band Hugar Foto TheSnap

Echte, onversneden concentratie, kom er nog maar eens om. De luxe en kunde om je langere tijd te verliezen in een boek of een gesprek.

Muziek kan helpen. Niet alle muziek, natuurlijk: zang leidt af, zeker in je moedertaal. Vestdijk en De Dijk gezamenlijk tot je nemen lukt niet. Verder: geen plotse tempowisselingen, veel piano en strijkinstrumenten. Genres: klassiek, post-rock, ambient.

Soundtracks zijn bij uitstek geschikt. Eén van de beste van de laatste jaren is die van The Theory of Everything. De film gaat over het leven van Stephen Hawking, de muziek is van de (vorig jaar plotseling overleden) IJslander Jóhann Jóhannsson. Waanzinnig mooi, bescheiden genoeg om op de achtergrond te blijven, tegelijk net spannend genoeg om niet als setje slaapliedjes dienst te doen.

Of luister naar alles wat de Amerikaanse multi-instrumentalist Keith Kenniff heeft gemaakt, of het nu is onder eigen naam of met projecten Helios en Goldmund. Subtiel, vriendelijk, toegankelijk. Alsof je je hoofd openzet voor nieuwe indrukken.

Uit Seltjarnarnes, een voorstadje van Reykjavik, komt het duo dat met de bandnaam Hugar – betekent ‘afgeleid’, ironisch genoeg – instrumentale muziek maakt in de lijn van landgenoten Sigur Rós, Amiina en Jóhann Jóhannsson. Mede door bijdrages aan Spotify-playlists als Peaceful Piano (5,5 miljoen volgers) groeide hun populariteit de laatste jaren. Je krijgt er zin van om je in Seltjarnarnes, Akureyri of een ander beeldig IJslands oord eens lekker een enorm potje te gaan zitten concentreren.