‘Make-uppen is voor mij een soort therapie’

Spitsuur Peter Jonker (53) en Pascal van den Bosch (43) zijn 22 jaar samen en treden al bijna tien jaar op als Belinda en José. „Als presentatoren, toiletjuffrouwen, gastvrouwen. Meestal zingen we ook. Mensen moeten er altijd om lachen.”

Peter (rechts): „Ik hoop dat we ons werk en onze optredens tot ons pensioen kunnen blijven doen.” Pascal (links): „Maar na mijn pensioen wil ik het liefst op een boerderij wonen met 100.000 chihuahua’s – een soort opvangtehuis. Dat is mijn droom.”
Peter (rechts): „Ik hoop dat we ons werk en onze optredens tot ons pensioen kunnen blijven doen.” Pascal (links): „Maar na mijn pensioen wil ik het liefst op een boerderij wonen met 100.000 chihuahua’s – een soort opvangtehuis. Dat is mijn droom.” Foto David Galjaard

Pascal: „Ons leven is behoorlijk druk: met werk, vrienden, onze drie chihuahua’s en met onze optredens.”

Peter: „We treden al bijna tien jaar op als Belinda en José. Ongeveer één keer per maand. Het begon met carnaval, met een playbackact in een gaybar. Toen wonnen we de derde prijs. Daarna zijn we een keer uitgenodigd op een feestje en in 2011 hebben we onze eerste single opgenomen. Dat was echt een droom voor mij.”

Pascal: „We hebben er een hele leuke clip bij gemaakt met allemaal travestieten. Maar Belinda en José zijn geen travestieten, hoor. Dan denk ik meer aan mensen die zich fulltime verkleden.”

Peter: „En we zijn ook geen dragqueens, dat is veel overdrevener. Wij zijn gewoon Belinda en José.”

Pascal: „We treden op als gastvrouwen bij een opening, als toiletjuffrouwen met carnaval, als presentatoren, of op een rollerdisco. Meestal zingen we ook. Mensen moeten er altijd om lachen, het maakt eigenlijk niet uit wat we doen.”

Peter: „Ik doe al van jongs af aan aan toneel. Het is een vorm van ontspanning. Al is een optreden ook heel vermoeiend: je moet je voorbereiden op het evenement, in de make-up en veel reizen. Ik repeteer als ik de honden uitlaat.”

Pascal: „Ik schrijf de teksten, alleen kan ik ze absoluut niet onthouden.”

Peter: „Ik regel de boekingen. We hebben opgetreden met Danny de Munk en met Henk Poort. In tien theaters! En op het Linda-festival. Daar werden we met alle egards ontvangen. We kregen een eigen kleedkamer, met aan de ene kant Humberto Tan en aan de andere kant Patricia Paay.”

Pascal: „Ik heb absoluut niet de behoefte om als vrouw over straat te gaan, maar ik kan me wel helemaal uitleven met make-up, een pruik en veel te veel goud en glitter. We vinden entertainen gewoon leuk.”

Peter: „Make-uppen is voor mij een soort therapie, ik word er heel rustig van.”

Pascal: „Daar kan hij echt twee uur mee bezig zijn.”

Peter: „Ja, Pascal smeert er gewoon wat op.”

Pascal: „Peter is heel perfectionistisch, hij heeft ook een cursus make-up gedaan. Ik vind het wel een compliment als ik mensen zie twijfelen of we nu mannen of vrouwen zijn. Totdat we gaan zingen natuurlijk... We zouden het aantal optredens best nog wat willen uitbreiden, maar dat lukt gewoon niet qua tijd.”

Blije mensen

Peter: „Ons werk heeft prioriteit boven José en Belinda. Ik werk sinds vijf jaar als gastheer in een restaurant in De Efteling en een paar dagen per week verzorg ik de catering voor de vergaderruimtes op het hoofdkantoor. Daarvoor ben ik dertig jaar kapper geweest. Nadat ik twee keer was wegbezuinigd, kreeg ik een burn-out. Toen wilde ik alleen nog maar werk doen waar ik blij van werd en heb ik gesolliciteerd bij De Efteling. Nu geniet ik elke dag van al die blije mensen.”

Pascal: „Ik werk al twintig jaar bij H&M. Ik heb een studie maatschappelijk werk gedaan, maar wilde eerst een jaar in het bedrijfsleven rondkijken. Daar ben ik dus blijven hangen. Dat is niet erg, want in mijn functie als bedrijfsleider kan ik alles kwijt wat ik heb geleerd als maatschappelijk werker.”

Peter: „Ik heb een contract voor 32 uur, maar ik word vaak meer uren ingeroosterd, vooral in de zomer. Ik werk ook in het weekend, en niet op vaste dagen. Ik krijg per twee weken mijn rooster, dus ik kan nooit lang van tevoren afspraken maken. Alle overuren kan ik overigens wel compenseren in de winter, dus tussen januari en maart ben ik veel vrij.”

Pascal: „Ik heb juist een vrij regelmatige baan. Officieel werk ik 38 uur per week, maar in de praktijk werk ik vijftig uur. Dat is niet erg, want het werk is heel leuk. Net als Peter werk ik ook vaak in het weekend.”

Peter: „Ik vind onze balans tussen werk en privé prima.”

Pascal: „Ik heb liever dat Peter onregelmatig werkt en blij thuiskomt dan dat hij van negen tot zes werkt en chagrijnig thuiskomt.”

Peter: „Als kapper was ik een soort psycholoog, ik hoorde alle privéverhalen van klanten aan. Daar werd ik niet altijd vrolijk van. Deze baan is het andere uiterste. Nu ontmoet ik altijd vrolijke mensen. Bovendien zie ik ze meestal maar één keer.”

100.000 chihuahua’s

Pascal: „Ik geef veel geld uit aan sneakers. Ik heb 75 paar en draag ze allemaal.”

Peter: „Hij zet rustig midden in de nacht de wekker omdat in de Verenigde Staten de online verkoop van een bijzondere sneaker begint. Soms komt er wel twee keer per week een bestelling binnen. En wat grappig is: hij poetst ook de zolen.”

Pascal: „Verder houden we van een wijntje en van uit eten gaan.”

Peter: „Ik geef ook veel geld uit aan make-up en kleding voor Belinda en José. Als we kleding kopen voor onszelf, kijk ik altijd of er ook iets voor hen bij hangt. In de VS heb ik een paar pruiken van echt haar besteld. Die kosten honderden euro’s, maar je kunt ze zo mooi krullen.”

Pascal: „We geven meer geld uit aan kleding voor Belina en José dan voor onszelf. We moeten gewoon veel kleding hebben, omdat we bij elk optreden op de foto gaan en daarmee op Facebook komen.”

Peter: „Ik hoop dat we ons werk en onze optredens tot ons pensioen kunnen blijven doen.”

Pascal: „Maar na mijn pensioen wil ik het liefst op een boerderij wonen met 100.000 chihuahua’s – een soort opvangtehuis. Dat is mijn droom.”