‘De Wallen: Disney voor volwassenen’

De Toerist Steeds meer buitenlandse toeristen bezoeken Nederland, in 2018 ruim 19 miljoen. Wie zijn het?

Shalini Kotecha uit Londen.
Shalini Kotecha uit Londen. Foto Pepijn Keppel

Zes maanden lang reisde de Engelse Shalini Kotecha (28) met haar man de wereld over. Ze bezochten Fiji, Australië, Nieuw-Zeeland en India. Een reis waar ze alleen nog maar naar kan verlangen. Want hoe groot is het contrast met nu: haar man thuis, zij op zakenreis voor haar werk bij een snelgroeiende start-up uit Londen.

Op Station Zuid in Amsterdam probeert ze een treinkaartje bij een NS-automaat te kopen, maar dat mislukt tot drie keer toe. Ze kan er wel om lachen. Tijd heeft ze genoeg nu haar vlucht naar Milaan met een paar uur is vertraagd. De vergadering bij het kantoor in een toren aan de Zuidas liep behoorlijk uit, dus „voor het eerst dat zo’n vertraging een aangename verrassing is”.

Bij een andere automaat lukt het om een enkeltje Schiphol te bemachtigen. Dan pakt ze uit haar handtas een desinfecterend doekje. „Die heb ik altijd bij me. In mijn koffer heb ik een hele voorraad. Smetvrees zou ik het niet willen noemen, maar bacteriën zijn ook niet mijn beste vrienden.”

Ze wilde altijd al eens naar Amsterdam, zonder specifieke reden. Tussen afspraken door had ze tijd om de binnenstad te verkennen. De Wallen waren het hoogtepunt, „een Disneyland voor volwassenen”. „Iedere week bezoek ik één of twee steden voor mijn werk. Maar nergens zag ik zoiets als De Wallen, fan-tas-tisch.”

Ik heb de behoefte om dingen te delen met mijn vrienden en familie, maar zij krijgen niets mee van mijn reizen

Aankomende week is ze in Toronto en New York, ook steden waar ze nooit eerder kwam. Op reis zijn voor werk heeft ook een keerzijde, „je bent altijd alleen weg”. „Ik heb de behoefte om dingen te delen met mijn vrienden en familie, maar zij krijgen niets mee van mijn reizen. Daar komt bij dat als ik ergens ben geweest, ik er niet snel nog eens heen hoef. Zo wordt het lijstje van steden die mijn man en ik wilden zien steeds korter.”

Aan het eind van de werkweek vliegt ze doorgaans naar huis. „Dat vieren mijn vriend en ik door uit eten te gaan bij ons vaste restaurant om de hoek. Dan bestellen we een groot bord met pittige kip. Pas als we daar zijn geweest, ben ik weer thuis.”