Brieven

Brieven

Amazone (1)

Geen nieuwe wegen

Er zijn gelukkig nog grote onaangetaste delen van het Amazonegebied die behouden kunnen blijven als men ze ontoegankelijk laat: er geen wegen door aanlegt. Op de ontbossingenkaart van het Braziliaanse instituut INPE zie je duidelijk dat ontbossing vooral aan weerszijden van een doorgaande weg plaatsvindt, vooral aan de west- en zuidflanken van het Amazonegebied. Deze wegen zijn door de Braziliaanse overheid aangelegd. Daarna kwamen er zijwegen van particuliere ontginners. Voor hen wordt een weg na enkele tientallen kilometers te duur: daar stopt de ontbossing. Internationale druk moet zich dus richten op het voorkomen van verdere wegenaanleg door de Amazone. De wegen die er zijn en de exploitatie die er op volgde waren een rechtstreekse reactie van het Braziliaanse militaire bewind na 1964 op een serieuze discussie, geëntameerd door het Hudson Institute, een conservatieve denktank, dat de VS het Amazonegebied zelf moesten gaan exploiteren omdat de Brazilianen er zelf niets mee zouden doen. Een vroege parallel met de huidige commotie rond Groenland.


sociaal-geografen,

Amazone (2)

En een schouderklopje

De EU is o zo happig op die Mercosur-deal want ziet overal de dikke pruimen alweer aan de bomen hangen (Handelsdeal kan Amazone helpen tegen ontbossing, 26/8). Alleen, als het om de huidige ramp met het brandende regenwoud gaat, geven de rijkste landen van de wereld weer eens niet thuis: de G7, met daarin de vier rijkste Europese landen plus de EU zelf, schuift een armzalige 20 miljoen. En daar willen ze dan nog een publicitaire schouderklop voor ook.

Amazone (3)

Een schamele troost

Rosanne Hertzbergers constatering in Lichtpunt: recessie is goed voor klimaat(24/8), is een open deur. Het geeft mens en milieu eventjes misleidende hoop, vergelijkbaar met de hoop tijdens de stilte na het zoveelste bombardement in oorlogsgebied. De wereldwijde economische productie is zijn verantwoorde omvang en dynamiek al tientallen jaren voorbij en is grotesk en gevaarlijk. Dat recessie goed is voor het klimaat is slechts een schamele troostprijs. Kwantitatieve groei moet nu definitief plaats gaan maken voor kwalitatieve groei.

Studeren

Nog geen oplossing

Voor het grootste maatschappelijk probleem heeft studeren nog geen oplossing (Een leven lang nut en plezier van je studie, 26/8: het betrekken van degenen die niet studeren bij de wereld van genuanceerde besluitvorming.

Once in a blue moon

Te pril?

In zijn recensie van het Once in a Blue Moon-festival (25/8) noemt Jan Vollaard de Nederlandse band The Grand East „te pril om te overtuigen”. Waren Vollaard en ik bij hetzelfde concert? De zanger was duidelijk stomdronken en ontregelde daarmee de rest van de band. Waardoor de timing en de concentratie de mist in gingen.

Kuddegedrag

Samen spinnen

Het idee dat katten solitaire dieren zijn, zoals huisarts Pieter Haringsma in zijn brief (26/8) zegt, behoeft nuancering. Onze ervaring met meerdere generaties katten is, dat combinaties van bijvoorbeeld moeder en dochter, of broertjes of zusjes, juist heel hecht zijn. Vaak hebben we ook vreemde nieuwkomers gehad die zeer vriendschappelijk bejegend werden, en enige tijd samen met de al aanwezige kat (of hond) sliepen. De gesteriliseerde kater mist zijn oudere maatje, die in mei overleed, en zoekt nu actief vriendschap. Uiteraard zijn er ook katten die liever het rijk alleen hebben.

Correcties/aanvullingen

Geweren

Anders dan is vermeld bij de afbeelding bij De stemmen van de radertjes (23/8, p. C6) gieten de arbeiders geen kanonnen, maar vervaardigen ze geweerlopen.