Recensie

Recensie Film

Troostrijk en wreed surrealisme in arthousefilm ‘Jinpa’

Arthouse Een trucker en een lifter met dezelfde naam op een Tibetaanse hoogvlakte: ‘Jinpa’ is een droom van een film.

Een vrachtwagenchauffeur krijgt op de hoogvlakten van Kekexili een lifter met een raadselachtige wraakmissie, in ‘Jinpa’.
Een vrachtwagenchauffeur krijgt op de hoogvlakten van Kekexili een lifter met een raadselachtige wraakmissie, in ‘Jinpa’.

‘Als ik je mijn droom vertel, vergeet je die misschien. Als ik mijn droom uitvoer, herinner je je die misschien. Maar als ik je erbij betrek, wordt het ook jouw droom.” Dat is het motto van de betoverende en mysterieuze film Jinpa, die vorig jaar op het filmfestival van Venetië de scenarioprijs won van het Orizzonti-programma, dat zich richt op de ‘esthetische en expressieve trends in de internationale film’.

Jinpa, waarin schrijver en regisseur Pema Tseden twee van zijn eigen verhalen verfilmt, had net zo goed de hoofdprijs kunnen winnen. Want deze Tibetaanse film over een maffe vrachtwagenchauffeur op de hoogvlakten van Kekexili en een lifter met een raadselachtige wraakmissie die net als hij Jinpa heet (‘dood schaap’ in het Chinees), is ongekend oogverblindend.

De film is net zo onaangepast als z’n hoofdpersoon, die er in zijn leren pak uitziet alsof hij zo uit een rockband is weggelopen, maar het liefste naar ‘O sole mio’ op de autoradio luistert. Het is inderdaad een droom van een film, surrealistisch, wreed, op een gekke manier troostend, die de toeschouwer inderdaad medeplichtig maakt aan de vragen over identiteit en noodlot die hij stelt.

De film heeft een rijke, inventieve beeldtaal, met de bijna vierkante 4:3-kaders die Pawel Pawlikowski (Ida, Cold War) en Wes Anderson (The Grand Budapest Hotel) weer populair maakten. En met gruizig verzadigde videokleuren, vertekenende cameraperspectieven, flashbacks en extreme composities waarin de personages vaak naar de randen verbannen zijn. Die visuele grammatica geeft ruimte voor allerlei gortdroog gebrachte filosofische vragen: in hoeverre zijn de beide Jinpa’s dezelfde, of broers, of de een de tuinman en de ander de dood, zoals in het beroemde gedicht?