Z’n lijf werkte niet meer, nu is hij terug als leider van de Holland Acht

Robert Lücken Robert Lücken is de leider van de Holland Acht. De ‘beste roeier van Nederland’ wil op het WK een olympisch ticket afdwingen.

De Holland Acht, met stuurvrouw Aranka Kops, tijdens een training op het water rondom Almere, waar ze het hele jaar trainen.
De Holland Acht, met stuurvrouw Aranka Kops, tijdens een training op het water rondom Almere, waar ze het hele jaar trainen. Foto Olaf Kraak

Uit het niets stopte hij vorig jaar met roeien. Z’n lichaam werkte niet meer mee, misschien wel nooit meer. De nacht voor de WK-finale van 2017 sloeg de angst Robert Lücken (34) om het hart. Zwetend en trillend meldde hij zich bij de bondsarts, in het ziekenhuis werd een acute ontsteking aan de lymfeklieren vastgesteld. Op een dosis antibiotica roeide hij vervolgens de finale, die als vierde werd afgesloten. Achteraf noemt hij het „best bijzonder” dat hij in de eindstrijd de Holland Acht aanvoerde. Een eufemisme mag je dat wel noemen.

Dat is ook de ras-Amsterdammer in hem. Hij neemt geen blad voor de mond, maar zal als leider niet z’n troepen in de steek laten. Het was voorlopig de laatste keer. Er volgde een onderzoek, daar kwam uit dat er iets aan zijn immuunsysteem schortte. „Ik had ook last van m’n vingers en wilde m’n gezondheid niet op het spel zetten.”

Zijn naasten en ook de roeibond wisten van de oorzaak. Maar die ene droom bleef ’s nachts voorbijkomen. Lücken heeft vrijwel alles gewonnen in zijn carrière. Hij werd in 2013 zowel Europees als wereldkampioen in de vier-zonder-stuurman, tevens de laatste keer dat een Nederlandse mannenboot mondiaal goud won. Hij won de Varsity drie keer en werd nationaal kampioen. Op de Spelen in Rio behaalde hij brons met de Acht. ‘Londen’ miste hij vanwege een blessure. En dus kan hij nog niet rusten.

Hij ging de medische molen in, zoekend naar een oplossing. Dat duurde driekwart jaar. Een second opinion van een bevriende arts bracht soelaas. Hij kreeg een vaccinatie om zijn immuunsysteem te testen. Daar reageerde het lijf goed op. „Sindsdien voel ik me weer prima.”

Meedenken over koers

Of er niets was veranderd, zo stapte Lücken afgelopen de winter naar de Bosbaan, de Amsterdamse roeibaan, om mee te denken over de koers, na een tegenvallend WK. Hij had in zijn hart al de beslissing genomen. „In het roeien heb je voor mij persoonlijk twee nummers die er echt toe doen, de skiff en de Acht.” Hij vergelijkt het met Ajax, die andere grote liefde. „De finale van de Europa League was mooi, maar de halve finale Champions League was vetter, toch? Daar wil je schitteren.”

Bondscoach Mark Emke heeft blind vertrouwen in hem. En niet zonder reden. Loop een rondje langs de Bosbaan en wie je het ook vraagt, Robert Lücken is de beste roeier van Nederland. Het gevoel voor techniek en zijn fysieke capaciteiten (bijna twee meter lang), is de perfecte combinatie. Zeker voor een slag, die als een drummer het ritme bepaalt. „Ik heb een obsessie voor techniek. Continu denk ik na over verbeteringen. Het is als een trampoline waar je met zijn achten op staat. Als iemand uit balans raakt, merk je dat allemaal.”

Zijn leiderschap en perfectionisme leveren soms ook frictie op. Met zoveel sterke en grote lijven vol testosteron lange tijd op elkaars lip wordt er wel eens wat gezegd. „Op het laatste trainingskamp was er zo’n momentje. Kritiek is niet om iemand onzeker te maken. We zitten verdomme in de Holland Acht. Soms is het nodig om de ploeg beter te maken.”

Lücken en zijn bemanning zijn op het WK in Linz-Ottensheim (Oostenrijk) deze week niet langer de prioriteitsboot. De dubbelvier staat hoger in de pikorde. Zo maakte Tone Wieten, in Rio nog actief in de Acht, de overstap. Lücken had het anders gedaan, vanwege de historie en de status van het nummer. „Maar ook door de samenwerking met Red Bull. Ze sponsoren niet voor niets de Acht.”

Lees ook: De Holland Acht is niet meer heilig

De jacht op de Deutschland Achter, al drie jaar lang ongeslagen, is geopend. Zij roeien als een machine. Nederland nog lang niet. Het EK van eind mei – met de derde plek, op forse afstand van Duitsland en Groot-Brittannië – was veelzeggend. Het octet werd daarna versterkt met de jonge krachtpatsers Simon van Dorp en Maarten Hurkmans, die in de VS studeren en daardoor laat instroomden.

Goede afstelling

Wat de toegevoegde waarde is van het duo, moet nog blijken. De laatste weken heeft Lücken op het water rondom Almere, waar de Acht het hele jaar door traint, de goede ‘afstelling’ proberen te vinden. „Als ik iets verander, moeten die zeven gasten achter mij dat ook nog in de vingers krijgen. De een doet dat vanuit zijn kracht, de ander moet het van zijn techniek hebben. De kunst is om dat bij elkaar te krijgen. Als het loopt zoals op trainingen, varen we in de medailles. Maar laten we steken vallen, dan kan het ook heel slecht uitpakken”, waarschuwt hij.

Alle toplanden hebben hun kaarten op de Acht gezet. De beste vijf mogen naar Tokio. Mocht de Acht het podium missen, verandert hij dan alsnog van boot? „Uitgesloten. Dat zou betekenen dat je uit angst gaat handelen. Bovendien ben ik liever de jager dan de prooi. Die is zwakker.”