Brieven

Mijn tante koos die namen omdat de familie arm was

In het artikel Met mes en vork eten was uitsloverij (17/8) in de serie ‘Oud!’ werd Elias Niehot geportretteerd. Hij zegt daarin: „In 1941 werd mijn jongste zusje geboren. Mijn vader liet zich door de verloskundige overhalen haar Irene Beatrix Juliana Wilhelmina te noemen. Dat was niet dapper, dat was ongelofelijk dom. Met vrouw en zestien kinderen werd-ie uit huis gehaald en overgebracht naar een opvoedingskamp voor gezinnen in Ede.” Mijn tante was de verloskundige die de namen Irene Beatrix Juliana Wilhelmina voorstelde. Ze deed dat niet omdat ze zo koningsgezind was, maar omdat het gezin zo arm was en ze geloofde dat de familie met deze namen veel giften zou ontvangen. Naar ik begrepen heb, is dat ook gebeurd. Mijn tante werd hiervoor wel opgepakt in 1941 door de Duitsers, en ze hebben haar naar concentratiekamp Ravensbrück gestuurd. Mijn tante vertelde dat ze dag en nacht werkte in de Schilderswijk in Den Haag en dat ze, zei ze later tegen mij, geen tijd had om naar de radio te luisteren of een krant te lezen, en eigenlijk niet wist hoe gevaarlijk de bezetters waren. In het kamp mochten gevangenen die politiek actief geweest waren geen contact met hun familie hebben. In de brieven die mijn tante naar haar zusters mocht sturen, gaf ze op slinkse manier hints waar familie van deze gevangenen woonden, zodat er contact gelegd kon worden en er een enkele zin van deze familie werd opgenomen in de brief die haar zusters stuurden. Mijn tante kwam uit de oorlog met aangetast spierweefsel door voedselgebrek. Daar had ze veel last van. Daar mijn tante erg gelovig was en wilskrachtig, heeft ze de vier jaar concentratiekamp overleefd.