Een dagje aan het Nederlandse strand: genieten of afzien?

Het glas is... kijkt door een gekleurde bril naar de vakantie. Genieten of afzien? Vandaag: een dagje aan het strand.
Overal zijn lichamen. Overal is naakt vlees.
Overal zijn lichamen. Overal is naakt vlees. Foto Robin Utrecht / ANP

Half leeg

Het is een wonder: je hebt vakantie en het is voor de verandering eens geen rotweer. Je besluit naar het strand te gaan, net als de rest van Nederland. In een eindeloze file kruip je naar de kust.

Je parkeert een pokke-eind van de strandopgang. Oververhit ploeg je met al je spullen door het zand. Overal zijn lichamen. Overal is naakt vlees. Onsmakelijk. Op de eerste de beste enigszins lege plek gooi je je spullen neer. Je pakt een biertje uit de koelbox, want dat kun je wel gebruiken, maar dat blijkt intussen lauw te zijn.

Daar lig je dan: met je witte winterlichaam tussen de andere strandgangers. Hoe komen al die mensen zo bruin? Het zijn natuurlijk uitkeringstrekkers en studenten die vanaf de eerste mooie dag als koteletjes in de pan hebben liggen braden. Zijn die mensen niet bang voor huidkanker? En waarom heeft iedereen een bluetoothspeaker met kutmuziek bij zich?

Sukkels.

Je smeert je goed in. Na een half uur voel je je een soort menselijke bitterbal die door een enorme bak paneermeel gerold is. Je besluit een duik te nemen. In je herinnering was het zeewater niet zo koud en niet zo bruin. En waren er geen kwallen. En krabben. En overal gillende kinderen.

Terug in de file naar huis merk je dat je gloeit. Je bent verbrand. Ook dat nog.

Het weerbericht op de radio voorspelt de rest van de week regen. Alsof je nog een keer naar het strand zou gaan.

Half vol

Wat een mazzel: je hebt vakantie en het is schitterend weer. Wat een timing! Je besluit naar het strand te gaan, net als de rest van Nederland. Ondanks de drukte ben je er vrij snel.

Vanaf de parkeerplaats wandel je zo het duin over. Je geniet van de warmte en het zand tussen je tenen. Je bent niet de enige: overal zijn blije mensen. Iedereen wordt gelukkig van zon op zijn huid. Op een mooi, rustig plekje plof je neer. Je pakt een biertje uit de koelbox, want daar heb je echt zin in. Het is nog best koud.

Daar lig je dan: met je witte winterlichaam tussen de andere strandgangers. Hoe komen al die mensen zo bruin? Het zijn natuurlijk levensgenieters en studenten die vanaf de eerste mooie dag als koteletjes in de pan hebben liggen braden. Nog even en jij hebt ook zo’n lekker kleurtje. Dankzij de bluetoothspeaker van de mensen naast je heb je daar als klap op de vuurpijl een lekker muziekje bij.

Je smeert je goed in. Na een half uur zit je helemaal onder het zand, net of je gescrubt hebt in een luxe spa, gratis en voor niets. Je besluit een duik te nemen. Het water is nog frisser en schoner dan in je herinnering: de zee blijkt vol leven te zitten. Ook de spelende kinderen genieten ervan.

Terug in de auto merk je dat je helemaal rozig bent. Van zon, zee en zand.

Het weerbericht op de radio voorspelt de rest van de week regen. Maar zodra je de kans krijgt, ga je zeker weer.