Orna (Liron Ben-Shlush) krijgt op haar werk met ongewenste intimiteiten te maken in ‘Working Woman’.

Michal Aviad over post-#MeToo-film: ‘Gevoelens van plezier en euforie zijn niet exclusief seksueel’

Michal Aviad Stap voor stap ontrafelt ‘Working Woman’ seksueel grensoverschrijdend gedrag op de werkvloer. Maar regisseur Michal Aviad deinst ook niet terug voor complexere vragen in het post-#MeToo-tijdperk.

Michal Aviad (1955) is een van de weinige consequent feministische vrouwelijke filmmakers uit Israël. In het in de wereld van luxe projectontwikkeling gesitueerde Working Woman onderzoekt ze seksueel grensoverschrijdend gedrag op de werkvloer, met veel aandacht voor verkeerd begrepen signalen en de erotiserende werking van succes. Een grijs gebied dat in de nasleep van de #MeToo-discussie nu vaak wordt ontkend.

„De schuldvraag is helder. In Working Woman gaat baas Benny over alle grenzen van zijn assistente Orna heen. Geen twijfel. Maar er is ook een verschil tussen erotiserende en seksuele energie en daar moeten we post-#MeToo opnieuw mee leren omgaan”, aldus Aviad, die afgelopen week in Amsterdam was voor de Nederlandse première van haar film.

Stap voor stap ontrafelt Working Woman het grensoverschrijdende gedrag van Benny. Maar de film deinst ook niet terug voor complexere vragen.

„Te vaak wordt op de werkvloer een vrouw niet om haar talenten en professionele capaciteiten gewaardeerd, maar om iets wat meer in het oog springt: haar lichaam en haar uiterlijk”, stelt Aviad. „Dat wordt nog versterkt door het tijdperk van het laat-kapitalisme waarin we leven: de meeste beroepen draaien om het verkopen van diensten en producten. De werkende mens is zelf een product geworden; met als gevolg dat er wordt verwacht dat je er aantrekkelijk en representatief uitziet. Vervolgens wordt bij grensoverschrijdend seksueel gedrag of seksueel misbruik de vrouw verantwoordelijk gehouden. Vrouwen zijn makkelijk chantabel doordat ze voor hun salaris vaak van mannelijke leidinggevenden afhankelijk zijn. En als ze zich daarin assertief opstellen, dan lopen ze nog steeds het risico om fysiek overweldigd te worden.

„En dan is er nog iets anders. Heel vaak als mensen op een succesvolle en inspirerende manier samenwerken, dan komt er een creatieve, erotiserende energie los die makkelijk met fysieke, seksuele energie verward kan worden. Moeten mensen die zich tot elkaar aangetrokken kunnen voelen dan maar niet meer samenwerken?

„Segregatie is natuurlijk niet de oplossing. Misschien moeten we om te beginnen niet alles seksualiseren. Maar we moeten ook leren dat gevoelens van plezier, energie, euforie, niet exclusief seksueel zijn. We kunnen pas echt open en vrij met elkaar omgaan als we beter communiceren, en seks niet koppelen aan schuldgevoelens.”