Een ruwe seksdate die misging, of toch niet?

Wie: Kishoor (45)

Kwestie: verkrachting, bedreiging, geweld, laster, verspreiden foto’s

Waar: rechtbank Rotterdam

De Zitting

Over de bedreigingen per WhatsApp, het mailen aan haar omgeving en het op Facebook plaatsen van expliciete foto’s komt meteen duidelijkheid. De verdachte bekent. Het was een emotionele reactie, hij was teleurgesteld, boos. Kishoor (45) voelde zich bedrogen door de veel jongere vrouw, die zich via een sekssite had aangeboden. En met wie hij na enige tijd een echte relatie wilde, niet alleen seks. Daar wilde ze 9.000 euro per maand voor. Nu kreeg ze 5.000 euro. Daarvoor bracht ze de weekenden bij hem door: veel seks, blowen en samen series kijken. Eten lieten ze bezorgen.

We hadden een goed leventje samen, vond Kishoor. Maar tijdens hun laatste weekend in maart liep het mis, toen hij op haar WhatsApp zag dat ze haar clientèle gewoon had aangehouden. Uiteindelijk deed zij aangifte van anale verkrachting, gedwongen pijpen, poging tot keel dichtknijpen, hoofd tegen de muur slaan, met een stofzuigerslang slaan, trappen en schoppen tegen het lichaam. Kishoor zou daarnaast haar en haar familie met de dood hebben bedreigd. Hij eiste zijn geld terug, tenzij zij dat weekend zijn „seksslaaf” zou zijn.

Ze leest haar verklaring snikkend voor. Haar studie heeft ze tijdelijk moeten staken. Op de opleiding en bij haar familie is haar reputatie aan diggelen. Ze vertelt dat ze is weggelopen uit een pleeggezin en „op zoek ging naar sugar daddies, wat vreselijk fout is afgelopen”. Ze acht zich geruïneerd, ook mentaal en weet niet of ze wel verder kan. Ze is enorm angstig geworden, nadat ze „vier dagen bij hem opgesloten zat”. Ze eist 31.000 euro schadevergoeding. Kishoor vindt haar verklaring kwalijk, „een showtje, met krokodillentraantjes”. Hij heeft spijt dat hij haar ooit leerde kennen.

De rechtbank Rotterdam bestaat vandaag uit drie vrouwen. Eén van hen neemt het dossier met hem door. Kishoor is een lange man, met enig zelfvertrouwen. Hij praat makkelijk, snel en is strijdbaar. Hij heeft ook wel spijt, maar niet van alles. Soms reageert hij gekwetst. Het publiceren van de intieme beelden, de laster en bedreiging, hij deed het om te waarschuwen. En om haar bang te maken.

De seks wordt in zakelijk detail besproken. Het gaat over droogneuken dan wel penetratie, roleplaying, deepthroating, vernedering en choking, waar ze beiden „gek op” zouden zijn. „Hoe steviger, hoe beter.” Kishoor filmde ook, zodat het bewijs deels bestaat uit beeld en geluid dat hij zelf opnam. Waren er tranen zichtbaar, snikken hoorbaar? Of was het zweet en gewoon seksgeluid? Vooral de gezichtsuitdrukking van de aangeefster is door de politie bestudeerd – de officier leidt er het ontbreken van toestemming uit af. Dat rollenspel bij hun seks hoorde, maakt conclusies moeilijk. „En als u terugkijkt naar die beelden, ziet u het dan anders”, vist de rechter. Kishoor is zeker. Nee. Alles gebeurde in overeenstemming. Ze kon op ieder moment vertrekken, ze kon bellen, mailen, alles.

Het forensisch bewijs is beperkt. De advocaat wijst erop dat de arts kleine bloeduitstortingen en verkleuringen bij de vrouw vond. Maar die konden evengoed van „normale seksuele activiteiten” zijn. De officier vindt het bewijs vooral in haar consequente en betrouwbaar gebleken verklaringen. Haar gedrag in het filmpje past bij een verkrachting. Ze rekent het Kishoor zwaar aan en eist zes jaar celstraf.

Over Kishoor wordt de rechtbank niet veel wijzer. Familie, vrienden en relaties mochten van hem niet geïnterviewd worden. Hij heeft geen relevant strafblad. Er is een sepot van een vergelijkbaar incident – hij zou jaren eerder een vrouw, die hij ook via een sekssite leerde kennen, kort hebben gegijzeld. Zijn huisarts noemt hem een „zorgmijder”. Kishoor is een uitbehandelde kankerpatiënt, die al langer leeft dan was voorspeld. De advocaat vindt honderd dagen voorarrest dan ook lang genoeg.

Twee weken later spreekt de rechtbank hem vrij van de verkrachting en veroordeelt hem wegens laster, bedreiging en het verspreiden van fotomateriaal tot twee maanden gevangenisstraf. De verklaring van het slachtoffer over de verkrachting vindt de rechtbank „niet ongeloofwaardig”, maar ook onvoldoende overtuigend. De rechtbank vindt dat Kishoor niet kon weten dat de seks „dit keer” zonder toestemming was. In haar advertentie was zij destijds op zoek naar „geile deepthroat, pijp- en harde anale seksdates”. Dat deden zij dan ook steeds vrijwillig, sindsdien. Op het filmpje uit het betreffende weekend zag de rechtbank geen verzet. Ook kon er geen dwang uit worden afgeleid, noch ontbreken van toestemming. In haar digitale berichten na de seks was evenmin duidelijk dat zij weg wilde. Ook voor de mishandeling is onvoldoende steun: sporen of verklaringen van anderen.

Als compensatie voor de laster en bedreiging kent de rechtbank haar 2.542 euro toe. Over Kishoor merkt de rechtbank op dat hij zijn fouten toegaf, maar dat van „oprechte spijt” niets is gebleken, noch van enige „inleving” in de gevolgen.