Eerste dag van Lowlands verloopt rimpelloos

Op het opnieuw grotere en drukkere Lowlands-terrein in Biddinghuizen liet uitdagende muziek vrijdag nog op zich wachten. Alleen ‘supergroep’ The Good, The Bad & The Queen bracht een zeldzaam moment van inspiratie.

Damon Albarn van The Good, the Bad & the Queen.
Damon Albarn van The Good, the Bad & the Queen. Foto Andreas Terlaak

Een knetterend geluid als van inslaande bliksem en stil vielen de speakers in de Alpha-tent. De stroomstoring bij Royal Blood duurde maar enkele seconden en de twee mannen op het podium speelden onverstoorbaar door. Een klein technisch mankement tijdens de gelikte rockshow van het Britse duo was het enige noemenswaardige incident bij een verder rimpelloze eerste dag van Lowlands 2019. Of het moet de afgelasting van het optreden van de Engelse zangeres IAMDDB zijn geweest, die Biddinghuizen niet haalde wegens een vertraagd vliegtuig.

Door enkele slimme aanpassingen aan het terrein is de 27ste editie van Lowlands groter dan ooit tevoren. Met 60.000 bezoekers gaf dat extra druk op de kleinere tenten, terwijl de hoofdacts in Alpha en Bravo soms maar nauwelijks rechtvaardigden dat ze zo’n groot podium kregen. Frank Turner overschreeuwde zichzelf voor een matig gevulde Alpha en voormalig karatekampioene Anne-Marie bleek te licht om de aandacht vast te houden. Ronnie Flex en De Staat deden waarvoor ze ingehuurd waren, maar stonden die recent niet op bijna ieder ander festival?

Lowlanders in hun natuurlijke leefomgeving.
Foto Andreas Terlaak
Lowlanders in hun natuurlijke leefomgeving.
Foto Andreas Terlaak
Lowlanders in hun natuurlijke leefomgeving.
Foto’s Andreas Terlaak

Te fris of niet fel genoeg

Na een fikse opkomst bij branierapper Donnie stond de Bravo-tent in het teken van de lui swingende grooves van FKJ (French Kiwi Juice, met een hoofdrol voor blaasinstrumenten) en Jungle, die met hun retrodisco en falsetvocalen de indruk wekten dat op elk moment een oude discoklassieker van de Bee Gees kon worden ingezet. Het gebeurde niet, want Jungle had voldoende eigen discodeunen. Zangeres Jorja Smith bewees zich als aanstormend Brits r&b-talent met soulvolle uithalen, terwijl de Nederlands/Eritrese Rimon nog te pril bleek om te betoveren met een dynamisch optreden. De comeback van The Streets met de fanatieke praatzanger Mike Skinner was welkom en Ziggy Marley trad voorspelbaar in het voetspoor van zijn vader, met een ‘Get Up, Stand Up’ dat bij lange na niet zo militant klonk als het origineel van Bob Marley.

Retrodisco van Jungle.
Foto Andreas Terlaak
Anne-Marie zong al haar hits in een niet zo gevulde Alpha.
Foto Andreas Terlaak
De retrodiscoshow van Jungle en zangeres Anne-Marie.
Foto’s Andreas Terlaak

Meer gitaar

De gitaar leek weer helemaal terug, bij de Noorse Girl In Red die (niet in het rood) één en al wapperende haren en enthousiaste rammelrock was. De piepkleine Marie Ulven negeerde blijmoedig het crowdsurfverbod. Bij de schreeuwerige hooliganpunk van het duo Slaves werd de pogo in ere hersteld als workout voor punkliefhebbers. Het Thaise HYUKOH was daarna niet meer dan een gimmick, met muzikanten in regenjassen en powerrock uit het boekje. Veel leuker was de Californische slackerpop van The Growlers, die schijnbaar nonchalant een arsenaal aan leuke liedjes uit hun mouw schudden terwijl de gruizige zanger er met vet achterover gekamd haar een sigaretje bij rookte.

Zanger Grian Chatten van de Ierse band Fontaines D.C..
Foto Andreas Terlaak
Zangeres Rimon vluchtte als klein meisje uit Eritrea en woont nu in Amsterdam-Oost.
Foto Andreas Terlaak
Zanger Grian Chatten van de Ierse band Fontaines D.C. en beloftevRimon.
Foto’s Andreas Terlaak

Het Ierse Fontaines DC maakte met een korte set en doffe zang de status van nieuwe belofte nauwelijks waar, terwijl The Chats en PUP in de uitpuilende X-Ray het ouderwetse punkgevoel oprakelden. Royal Blood overleefde de stroomstoring, maar smeerde de gimmick van vervormde bastonen en Led Zeppelin-achtig drama nu wel erg dun uit over een concert dat het moest hebben van lichtshow en enorme zwartwit-projecties. Die waren tot aan de overkant van het Lowlands-meer te volgen en dat is goed nieuws voor de grote belangstelling die zaterdag verwacht wordt bij de jonge popsensatie Billie Eilish. De open structuur van de koepelvormige Alpha en de goede zichtlijnen maken dat je niet per se in de tent hoeft te staan om veel van het concert mee te krijgen, zoals Ronnie Flex en De Staat met hun degelijke sets bewezen.

Laurie Vincent van Slaves.
Foto Andreas Terlaak
Het Britse punkrockduo Slaves.
Foto Andreas Terlaak
Volle inzet van punkduo Slaves.
Foto’s Andreas Terlaak

Koninklijk gezelschap

Tussen curieuze nieuwkomers als het Nederlandse Yin Yin met een luchtige mix van Thaipop en surfmuziek, en het Russische Neuromonakh Feofan dat het bij zijn sleetste balkanpop vooral moest hebben van een man verkleed als dansende beer, lieten vooral de veteranen van The Good, The Bad & The Queen een blijvende indruk achter. Zanger Daman Albarn van Blur, bassist Paul Simonon uit The Clash en Fela Kuti’s drummer Tony Allen waren het middelpunt van een met doem overladen concert dat tegen een Victoriaanse backdrop van Londen in de mist terugverwees naar het Engeland van weleer. Met Albarn in doodgraverstenue brachten ze een ode aan de tijd dat Brexit nog ver weg was en muziek gespeeld werd op rammelpiano’s en niet helemaal zuivere violen. Het concert was hun allerlaatste ooit voordat de leden van de ‘supergroep’ weer elk hun eigen weg gaan, verklaarde Albarn weemoedig nadat hij Simonon om de hals was gevlogen. Het koninklijke gezelschap bracht een zeldzaam moment van inspiratie op een eerste Lowlandsdag, die vooral was afgestemd op loom wiegend ritmes die het publiek klaar moesten maken voor de lange dansnacht.

The Good, the Bad & the Queen waren het muzikale hoogtepunt van de eerste dag Lowlands 2019.
Foto Andreas Terlaak
Damon Albarn en Paul Simonon van The Good, the Bad & the Queen.
Foto Andreas Terlaak
The Good, The Bad en The Queen maakten het meeste indruk op deze festivaldag.
Foto’s Andreas Terlaak

Prikkels

Het publiek sjokte langs de eettentjes en zwaaide met zelf geknutselde totems vol gouden franje en plaquettes met opschriften als ‘Waar is hier het bier?’ De Stichting Vluchteling speelt in op het ludieke festivalgevoel met de vraag ‘Do You Give A Shit?’ en een luxe toilet waar voor het goede doel kan worden gepoept en geplast. Mensen die vroeger met moeite hun bordje havermout op aten, gaan nu voor een hippe Oat Shake van het merk dat de voedselindustrie uitdaagt om CO2-voetafdrukken te vergelijken. Op Lowlands liggen de prikkels overal op de loer. Wat de muziek betreft kan het de komende twee dagen nog een stuk beter.

Conny Janssen danst danst ook op Lowlands.
Foto Andreas Terlaak
Conny Janssen danst danst ook op Lowlands.
Foto Andreas Terlaak
Conny Janssen Danst trad op met hun voorstelling BROOS.
Foto’s Andreas Terlaak