Opinie

Rotte plekken

Marcel van Roosmalen

Door Zomergasten (VPRO) en het Zomeravondgesprek (NRC) kreeg ik deze zomer (eindelijk) een ander beeld van misdaadjournalist John van den Heuvel. Daarvoor vond ik zijn journalistiek hijgerig, met als dieptepunten zijn heimelijk opgenomen bezoek aan Joran van der Sloot in Peru – De geheime Joran-tapes: de waanzinnige waarheid van een moordenaar – en Ontvoerd, waarin hij naar het buitenland ontvoerde kinderen probeert terug te ontvoeren. Volgens het programma Medialogica, dat later ook de werkwijze van collega Peter R. de Vries in de zaak-Nicky Verstappen hekelde, stapte Van den Heuvel voor Ontvoerd moeiteloos een ethische grens over voor de gewenste uitkomst.

Wat na deze zomer vooral bleef hangen, was dat hij ook een innemende man kan zijn. Een hardwerkende journalist en een goede vader bovendien. Je kon je voorstellen dat ergens in hem nog steeds dat jongetje zit dat na een kampioenschap van PSV het veld op stormde.

Een verbeterde versie van Peter R. de Vries, want wel sympathiek.

Blijkt dezelfde John behalve vriendelijk, innemend, ijverig en rechtvaardig toch ook een ordinaire stukjesschrijver te zijn. Zonder mededogen slachtofferde hij met co-auteur Wouter de Winther het zoontje van Femke Halsema op de voorpagina van De Telegraaf, enkel omdat hij het zoontje van de burgemeester is. De gretigheid om ‘klieren’ op te kloppen tot een ‘gewapende inbraak’ verraadt een ziekelijke scoringsdrift. Er was sprake van ‘een nieuwsaanleiding’: ‘politiemensen’ hadden ‘het vermoeden’ dat de zaak ‘onder de pet werd gehouden’.

Welke politiemensen zijn dat? De politie Amsterdam heeft al jaren te kampen met agenten die de interne computers afspeuren naar ‘nieuws’ dat dan op raadselachtige wijze bijna altijd terecht komt bij de hoogste bieder: De Telegraaf. Met ‘het aanhangig maken van misstanden’ heeft dit niets te maken, bij een vreemd onderbuikgevoel gewoon even De Telegraaf bellen. De politie in Amsterdam is zo rot als een mispel en John van den Heuvel, de man ‘die op kosten van de belastingbetaler’ wordt bewaakt, laat zich graag uitnodigen om op de rotste plekken te drukken.

Lees ook het Zomeravondgesprek tussen John van den Heuvel en Gerald Roethof

De werkwijze van John van den Heuvel – door hem zelf op televisie uit de doeken gedaan – komt erop neer dat de gemiddelde crimineel met meer egards wordt behandeld dan de burgemeester van Amsterdam. John Mieremet krijgt als dank een toespraak op zijn begrafenis, Femke Halsema krijgt vlak voor de deadline op haar vakantieadres een conceptartikel ter inzage, waarin haar zoon publiekelijk wordt gevierendeeld.

Met dank aan ‘bezorgde bronnen bij de Amsterdamse politie’, naar wie volgens de korpsleiding nu naarstig wordt gezocht. Als ze niet worden gevonden is het misschien een idee om Peter R. de Vries erop te zetten, die kan naar eigen zeggen alles oplossen.

Marcel van Roosmalen schrijft op deze plek een wisselcolumn met Ellen Deckwitz.