‘Met mes en vork eten was uitsloverij’

Op de plaats van de rubriek Jong! deze zomer elke week de rubriek Oud! waarin ouderen vertellen over zichzelf, hun liefdes en de lessen van het leven. Deze week: Elias Niehot (84) .

Elias Niehot, oud-bestuurder bij de vakbeweging én oud-bestuurder van de tram in Den Haag. „Lijn 6, dwars door de stad, later op lijn 8.”
Elias Niehot, oud-bestuurder bij de vakbeweging én oud-bestuurder van de tram in Den Haag. „Lijn 6, dwars door de stad, later op lijn 8.” Foto Khalid Amakran

Niet dapper, maar dom

„Ik ben het twaalfde kind van mijn vader. Uit z’n eerste huwelijk had hij er elf, met mijn moeder kreeg hij er nog zeven, en mijn moeder had ook al een voorkind. In 1941 werd mijn jongste zusje geboren. Mijn vader liet zich door de verloskundige overhalen haar Irene Beatrix Juliana Wilhelmina te noemen. Dat was niet dapper, dat was ongelofelijk dom. Met vrouw en zestien kinderen werd-ie uit huis gehaald en overgebracht naar een opvoedingskamp voor gezinnen in Ede. In de Schilderswijk kleefde de armoe al aan de stoep, we aten met z’n allen stamppot uit een ijzeren pan, voor borden was geen geld. In Ede kregen we het nog slechter.”

Mes en vork

„Meester De Bruin leidde het buurthuis bij ons in de wijk, hij hielp jongens zoals ik verder te komen. Ik had astma, hij zamelde via een bevriende huisdokter geld voor me in bij de hbs tegenover het gemeentemuseum. Elf maanden zat ik in een kuuroord vlak boven Montreux. Daarna wilde ik thuis ook met mes en vork eten, maar dat vonden ze uitsloverij. Meester De Bruin zorgde ervoor dat ik naar de mulo kon, maar hij kon niet verhinderen dat ik er op mijn vijftiende weer af moest omdat ik moest werken. Mijn vader trok steun, hij had één hand en een half been, de melkwagen was over hem heengereden.”

Niehot nummer 7

Meester De Bruin zorgde ervoor dat ik trambestuurder kon worden bij de HTM in Den Haag. Er zat al een broer van me en een paar neven. Ik was Niehot nummer 7. Ze wilden me op kantoor hebben, omdat ik meer bleek te kunnen. Maar ik zat graag op de tram. Lijn 6, dwars door de stad, later op lijn 8. Toen ze me bleven vragen voor de werknemersorganisatie, ben ik dat ernaast gaan doen. Eerst voor de NVV, later voor de FNV als regiobestuurder en vervolgens in het hoofdbestuur. Mensen doen een beroep op je, en ik help graag. Niet om er zelf beter van te worden, maar om anderen verder te brengen.”

Lust en leven

„Vrijwilligerswerk is mijn lust en mijn leven, naast mijn vrouw natuurlijk, we zijn 62 jaar getrouwd. De dag na mijn pensioen ben ik lid geworden van ouderenbond Anbo. Ik was voorzitter, secretaris, penningmeester. In feite deed ik hetzelfde wat ik dáárvoor betaald deed. Nu help ik ouderen met de belastingaangifte, als woonconsulent geef ik advies over veilig wonen en ik heb me aangemeld voor de vacature ‘adviseur veilig wonen’. Ik was voorzitter van het buurthuis verderop en heb me ingespannen om in dit katholieke Roosendaal ten minste één openbare school te krijgen. Die intercom met camera beneden bij de deur van dit ouderencomplex? Daar ben ik drie jaar voor bezig geweest bij de huiseigenaar. Toen ik het voor mekaar had, ben ik direct uit de bewonerscommissie gestapt. Zo gaat het altijd bij mij. Doel bereikt, dan mogen anderen het weer overnemen.”