Opinie

Doofpot of pispot

Frits Abrahams

Stel, je bent hoofdredacteur van De Telegraaf en sterverslaggevers John van den Heuvel en Wouter de Winther komen hijgend binnen struikelen met de uitroep: „Scoop! De zoon van Femke Halsema is een gewapende inbreker!”

Dan kun je twee dingen doen, misschien drie.

1. Je zegt enthousiast: „Daar proosten we op, en haal ook collega Wierd Duk er voor de gezelligheid even bij, want dit moet de gelukkigste dag van zijn leven zijn.”

2. Je zegt terughoudend: „Rustig, jongens. Eerst de feiten graag, wij staan bekend als Halsema-haters, dus er wordt extra op ons gelet. Zeg ook tegen Wierd Duk dat hij er nog niet triomfantelijk over twittert.” „Dat gaat-ie toch doen”, zeggen de sterverslaggevers, „onder de kop ‘Dat zal hard aankomen bij Femke Halsema en GroenLinks’.” „Dat bedoel ik nou”, zucht de hoofdredacteur.

Welk scenario zullen ze bij De Telegraaf gevolgd hebben? Ik vermoed het eerste, maar een combinatie van de twee is ook mogelijk. Dus een hoofdredacteur die aangenaam verrast naar zijn mensen luistert, maar tegelijkertijd vraagt naar de zorgvuldigheid van hun verslaggeving. Op een of andere manier moeten ze hem overtuigd hebben, want inmiddels heeft de krant in twee dagen vijf volle pagina’s aan deze zaak gewijd.

Wás het een gewapende inbraak, of was het puberaal gedrag van twee jongens die bij een verlaten, niet-afgesloten boot gingen ‘klieren’, zoals Halsema stelt? Nader onderzoek van justitie zal het moeten uitwijzen. Voorlopig moeten we het doen met twee lezingen die elkaar tegenspreken.

Als Halsema een verkeerde voorstelling van zaken geeft, zal ze niet meer geloofwaardig genoeg zijn om burgemeester te kunnen blijven. Maar als De Telegraaf de term ‘gewapende inbraak’ niet kan waarmaken, gebeurt er verder niet zoveel. De mensen die De Telegraaf nooit erg geloofwaardig hebben gevonden, zien hun oordeel bevestigd. En deze hoofdredactie blijft gewoon aan onder het motto: jammer voor die zoon, maar dan had zijn moeder ook maar geen burgemeester moeten worden.

Juist omdat er voor Halsema veel meer op het spel staat dan voor De Telegraaf en zij zich geen enkele fout in deze zaak kan veroorloven, is haar lezing voor mij aannemelijker dan die van De Telegraaf. Temeer omdat De Telegraaf onzekerheid begint te vertonen. De hoofdredactie weigerde nader commentaar te geven, want er viel „niets toe te voegen”. De volgende dag voegde de krant twee pagina’s toe, zonder nieuwe feiten, maar met obligate kritiek op Halsema van ‘de bekende advocaat Oscar Hammerstein’ en een column van de betrokken verslaggever De Winther die zijn straatje probeerde schoon te vegen.

Lastig voor De Telegraaf is ook de opstelling van een ondernemer, die hinder ondervond van het gedrag van de twee jongens, maar tegen het AD de lezing van Halsema bevestigt: „De agenten spraken van een kwajongensstreek […] Het stelde allemaal weinig voor.”

De Telegraaf verlegt de aandacht nu van de ‘gewapende inbraak’ naar ‘de doofpot’, maar overtuigt ook daarin nog niet. Halsema probeerde als moeder de privacy van haar kind te beschermen, maar heeft als burgemeester niets ondernomen om justitiële vervolging te blokkeren. De Telegraaf zal die doofpot beter moeten vullen, anders wordt het een pispot voor azijnzeikers.