Recensie

Recensie Media

Worstelende vrouwen klagen seksistische jaren 80 aan

Recensie In de ring spelen de vrouwen cartooneske types die gescripte wedstrijden uitvechten. Daarbuiten is de wereld complexer én onrechtvaardiger. In het derde seizoen komt de Netflix-serie GLOW goed op stoom.

Betty Gilpin (Debbie Eagan in Netflix’ GLOW) klemt Alison Brie (als Ruth Wilder).
Betty Gilpin (Debbie Eagan in Netflix’ GLOW) klemt Alison Brie (als Ruth Wilder). Beeld Ali Goldstein/Netflix

Het zijn spannende tijden voor makers van kleinere Netflix-producties. De streamingdienst schrapt de laatste tijd veel series na twee of drie seizoenen. De komische dramaserie GLOW – gewaardeerd door critici maar nooit een grote hit – gaat dan ook een onzekere toekomst tegemoet. Vroegtijdig einde zou zonde zijn, want met het derde seizoen komen de makers pas echt op stoom.

Die onzekerheid past overigens wel bij de thematiek van een serie over vrouwen die zich in de jaren 80 staande moeten houden in de genadeloze entertainmentwereld. Ze maken deel uit van showworstelgroep GLOW (Gorgeous Ladies of Wrestling). In de ring spelen de vrouwen cartooneske typetjes die gescripte wedstrijden uitvechten. Hier is de wereld nog simpel en vecht de Russische snoodaard Zoya the Destroyer tegen de Amerikaanse heldin Liberty Bell.

De wereld buiten de ring is een stuk gecompliceerder, zeker nu de worstelshow niet meer op tv komt en het circus zich verplaatst heeft naar een casino in Las Vegas. De vrouwen moeten hier dag in dag uit dezelfde show verzorgen, eentje die zowel geestelijk als lichamelijk zijn tol begint te eisen. Showrunners Liz Flahive en Carly Mensch hebben steeds meer grip op hun ensemble cast, bestaande uit vijftien vrouwen en twee mannen. Iedereen krijgt een moment om te schitteren.

Hoofdrolspeler Alison Brie doet het uitstekend als Ruth (Zoya in de ring). Ze speelt een onsuccesvolle actrice die als worstelaar een nieuwe roeping vond. In het derde seizoen merkt ze echter dat haar collega’s persoonlijke groei doormaken, terwijl zij stilstaat. Goede vriendin/rivaal Debbie (Betty Gilpin) heeft zich verder opgewerkt als producer van GLOW. Zij wordt als gescheiden moeder met een jong kind wel weer met andere problemen geconfronteerd. Haar verhaallijn bevat scherpe observaties over ongelijkheid tussen mannen en vrouwen. Ondanks het feit dat ze keihard werkt en veel kennis heeft, wordt ze vaak niet serieus genomen.

Geen roze bril

De rest van de cast krijgt ook genoeg te doen. Zo merkt ‘wolvenvrouw’ Sheila dat ze zich niet langer achter haar worstelpersonage kan verstoppen en probeert Arthie, die nog niet open over haar geaardheid durft te zijn, haar eerste lesbische relatie op te bouwen. De serie kijkt niet met een roze bril naar de jaren 80: we zien hoe ingeburgerd misogynie, racisme en homofobie waren in die tijd. Dat neemt niet weg dat de serie nog steeds erg grappig kan zijn, al wordt ook hier vaker de duistere kant opgezocht. Zo verwijst een van de sterkste grappen naar de ramp met ruimteveer Challenger in 1986.

Het einde gooit de deur naar een nieuwe reeks wagenwijd open. Hopelijk krijgt men de kans om dat verhaal te vertellen.