Brieven

Brieven nrc.next 15/8/2019

Nucleaire zomers

Toch de kernproeven?

Praat mij niet van een zonnige jeugd; in de jaren vijftig verregende iedere zomervakantie. Zoals nu de klimaatcrisis verantwoordelijk wordt gesteld voor de reeks hete zomers, werd toen het slechte weer geweten aan de kernproeven – toen nog bovengronds. Anders dan nu ontbraken steekhoudende argumenten, zodat ik de vele krantenartikelen indertijd afdeed als komkommernieuws. Maar nu lees ik dat de rookpluim die door de bosbranden van 2017 in Canada de stratosfeer bereikte, zonnestraling blokkeert (Roet jaagt rookpluim extra hoog op, 12/8). Waarnemingen van moderne weerballonnen en satellieten onderbouwen die waarneming. Bij een atoomoorlog zouden de effecten veel ingrijpender zijn. Hebben de kernproeven van toen dan toch mijn zomers in het water doen vallen?

Christo

Niets over klimaat

De megalomane kunstenaar die onder meer bruggen inpakt, beraamt weer wat (‘De Arc de Triomphe inpakken leek een onmogelijke droom’, 13/8). In een tijd waarin het klip en klaar is dat iedereen zuinig zou moeten omspringen met energie en materiaal, meent hij nog steeds de vrijheid te hebben zijn bedenksels te laten uitvoeren.

Hij kan rekenen op een publiek dat van heinde en verre komt aanvliegen om het resultaat te kunnen zien. En de NRC besteedt er vier pagina’s aan. Schande.

Religieus erfgoed

Gebouwen of inhoud?

In het sympathieke wandelgesprek met cultuurminister Ingrid van Engelshoven (‘Een kerk is een baken, een ankerpunt’, 8/8) geeft zij verschillende keren positieve overwegingen bij haar visie betreffende het behoud van religieus erfgoed: „Kerken spelen een enorme rol als het gaat om de herkenbaarheid van het landschap”; „Een kerk is een baken en oriëntatiepunt.” Duidelijk is dat zij een voorvechtster is van de 325 miljoen euro voor het behoud van erfgoed, met name van kerkgebouwen. Maar waarom is het kerkgebouw een oriëntatiepunt? Is dat alleen geografisch? Of is het de toren die misschien ook zegt: ‘Let op, hier wordt het woord verkondigd!’

Maar hoe gaat het in Nederland eigenlijk met het grootste erfgoed, de bijbelse verhalen? Leert men ze nog op school? Ik vrees dat het tegenvalt; we zijn liever zogenaamd vrij. Wij bezoeken dance parties; wij zoeken vergetelheid in het lachgas. Zijn we misschien werkelijk ontworteld omdat we de inhoud van ons religieuze erfgoed goeddeels opzij geschoven hebben? Hoe positief ook, de miljoenen alleen zullen het tij helaas niet doen keren.

Armoede

Graag zonder dédain

Het is duidelijk dat Pia de Jong bang is om vlak na het drama in El Paso Walmart binnen te gaan (El Paso mag ver weg zijn, het voelt dichtbij, 12/8). Wat me stoort aan haar column over haar bezoek aan warenhuis Walmart is de manier waarop de auteur arme mensen wegzet. De Jong schrijft vanuit haar Princetontoren over de arme mensen bij Walmart „die weinig te makken hebben”. Ze komt er zelf zelden en heeft slechte ervaringen met de kwaliteit. Wij komen er graag en hebben die ervaring helemaal niet. Als er iets stuk is, breng je het gewoon terug en verder zijn er vele soorten kwaliteit te krijgen.

Ze zet arme mensen neer als binnensmonds mompelend of Spaans sprekend. Is ze ook bang geworden voor arme mensen die er een beetje raar of anders uitzien? Is ze te lang in de VS en is ze geïnfecteerd met de angst die Amerikanen hebben voor armen? Ik verwacht dat in de NRC alle mensen respectvol worden beschreven, en niet met dedain worden neergezet.

Correcties/aanvullingen

Mesut Özil

In Twee voetballers van Arsenal overvallen en bedreigd (13/8, p. 2) werd Mesut Özil ‘Duits international’ genoemd. Dat is onjuist: hij is gestopt met het uitkomen voor het Duitse nationale elftal.