Het festival: feest of fiasco?

kijkt door een gekleurde bril naar de vakantie. Vandaag: op een festival.
Op het festivalterrein.
Op het festivalterrein. eric brinkhorst

Half leeg

Eigenlijk ben je hier veel te oud voor, maar je hebt je over laten halen: je gaat met je ouwe stapvrienden naar een festival. Het toegangskaartje is net zo duur als een package deal naar een Grieks eilandje.

Met frisse tegenzin zeul je je tentje van de stoffige parking naar de overvolle camping. Als de tent eindelijk staat, duurt het nog uren voor je het festivalterrein op bent. Eerst in de rij voor de kaartcontrole, dan in de rij voor de tassencontrole, dan in de rij voor de muntenkassa en dan in de rij voor de bar. Met een traytje bier wurm je je door de mensenmassa terug naar de plek waar net je vrienden stonden. Je bent iedereen kwijt. Nu al.

Je checkt het blokkenschema. De twee acts die je graag wilde zien, zijn tegelijkertijd geprogrammeerd. Dan krijg je een appje: iedereen staat blijkbaar ‘links voor’. Links voor wat? Sommige mensen kunnen echt niet communiceren.

Intussen beginnen de millennials om je heen steeds vager uit hun ogen te kijken. De pilletjes kicken in. Een beetje jaloers dat je zelf niets geregeld hebt, besluit je om het bier van je vrienden ook maar op te drinken. Lusteloos plof je neer in het gras.

Als je uiteindelijk opstaat omdat je moet plassen, ben je behoorlijk aangeschoten. Wankelend sta je in de rij voor de wc’s. „Gaat het, mevrouw?” vraagt een irritant mooi meisje in een hoerig outfitje. „Tuurlijk”, lieg je met dubbele tong. Je voelt je opeens heel oud. Wat doe je hier eigenlijk? Je had ook in Griekenland op het strand kunnen liggen.

Half vol

Voor sommige dingen ben je nooit te oud: om met je beste vrienden naar een festival te gaan bijvoorbeeld. Het toegangskaartje is niet eens zo duur, terwijl zo’n weekend voelt als een minivakantie. Enthousiast zeul je je tentje van de stoffige parking naar de camping. Daar is het oergezellig. Als de tent staat, duurt het nog uren voor je eindelijk op het festivalterrein bent. Je hebt geen haast. Eerst nog even een biertje en lekker slap ouwehoeren. Supertof om iedereen weer eens te zien, echt veel te lang geleden.

Op het festivalterrein ga je meteen op in het feestgedruis. Het rondje bier dat je gehaald hebt, deel je uit aan wildvreemden. Je vrienden ben je kwijt.

Je checkt het blokkenschema. Er zijn zoveel toffe acts dat je bijna niet kunt kiezen. Dan krijg je een appje: iedereen staat blijkbaar ‘links voor’. Lief dat ze dat laten weten, maar jij trekt lekker je eigen plan. Je komt ze wel weer tegen.

Intussen beginnen de millennials om je heen steeds vager uit hun ogen te kijken. De pilletjes kicken in. Omdat je zelf niets geregeld hebt, besluit je om iemand aan te spreken, die er uitziet alsof ‘ie goed spul bij zich heeft. En dan even lekker liggen in het gras.

Als je uiteindelijk opstaat omdat je moet plassen, maak je meteen nieuwe vrienden bij de wc’s. „Gaat het, mevrouw?” vraagt een supermooi meisje in een sexy outfitje. „Tuurlijk”, zeg je en je geeft haar een knuffel. Je voelt je opeens weer twintig. Waarom doe je dit eigenlijk niet vaker? Je kunt de hele vakantie nog op een strand liggen.