Opinie

DJ Superstar

Marcel van Roosmalen

Tegenover iemand die zichzelf de bijnaam DJ Superstar toebedeelt ben ik weerloos. Op de vierde verjaardag van mijn oudste dochter overleed de Servische oud-spits van Vitesse Dejan Curovic, bij leven al een legende in Arnhem. Ik kwam van een kinderfeest in de achtertuin en las het in de intercity naar Hilversum, tranen in mijn ogen.

Een paar keer gesproken, vooral over zijn te vroeg overleden vriend Theo Bos, een keer mee naar café De Schoof geweest, maar vooral tientallen keren toegejuicht. Zijn eerste wedstrijd tegen NEC, twee doelpunten, meteen in het hart.

Het postuur van een antiheld, net iets te dik, gezegend met een geweldige techniek.

Via de sociale media verspreidden journalisten stukken en filmpjes die ze ooit over en met hem maakten. Stef de Bont van VI schreef hoe hij aan zijn bijnaam kwam. Hij had drie keer gescoord op de training en riep dat hij DJ Superstar was. Gerard Borgman stond langs de lijn en schreef het op.

Weemoed naar een andere tijd die nooit meer terugkomt.

Jezus... Gerard Borgman van de Gelderlander, icoon van de regionale sportjournalistiek: gyros bij Jorgos, flatje in Velp, gokken, oosters accent, Nordhorn, Real Madrid, vloeken, knokken tegen de deadline.

Vitesse deelde een documentaire van Fox.

Ik zag Jorgos Zagkotsis, de uitbater van voorheen Grieks restaurant Delphi aan een tafeltje in zijn zaak. Jorgos die uitlegt dat de ene maag sneller vol zit dan de andere.

Dejan: bergen vlees, maar wel met een cola light.

Dat tekende de sportman.

Een interview met Dejan begeleiden was voor Ester Bal de eerste klus als persvoorlichter bij Vitesse. De fotograaf van VI kreeg de opdracht om vooral de nadruk op de sportman te leggen, het flesje bier en de sigaret bleven buiten beeld. In Hilversum sprak ik Pierre van Hooijdonk en Theo Janssen, alle twee in shock.

Theo had bij de afdeling communicatie van de club voor de zekerheid nog maar even gezegd hoe groot Dejan in Arnhem is.

Een stroom berichten: acute leukemie, nog naar een ziekenhuis in België geweest, een bedrijf dat ook ‘DJ Superstar’ heette, pasgeleden als tussenpersoon nog twee spelers ‘naar China gebracht’.

Twee dagen later een spontaan gesprek met de machinist die me van Zaandam naar Arnhem bracht. Hij had gehuild en dacht ook: waarom wij de hele tijd, waarom neemt ‘hij’ de hele tijd onze helden en waarom zo vroeg? Rijtje dat ik ook in mijn hoofd heb: Theo Bos – Abubakari Yakubu – Jurrie Koolhof – DJ Superstar.

Ik heb geen standbeeld nodig.

Bij de volgende verjaardag van mijn dochter zal ik automatisch aan je denken, tovenaar.

Marcel van Roosmalen schrijft op deze plek een wisselcolumn met Ellen Deckwitz.