Thuiskok.

Met vakantie

Het is vakantietijd en dat betekent dat mijn sociale media zich vullen met foto’s van zonnige vakantiebestemmingen, romantische zonsondergangen en exotische maaltijden. Op een of andere manier lijken gerechten die je in het buitenland eet altijd mooier, smaakvoller, lekkerder; al is het stamppot met worst, op de Franse camping smaakt het beter dan thuis aan de eettafel.

Het zal wel iets met het moment van eten te maken hebben, de plek waar je eet. Op vakantie ben je relaxed, je doet en eet waar je zin in hebt, dat soort verklaringen. De vakantie máákt het eten. Andersom kan het ook: dat het eten dat je thuis maakt, je vervoert naar exotische plekken waar je wilt zijn of bent geweest.

Zuid-Italië staat al lang op het lijstje van vakantiebestemmingen van mijn vriendin en mij. Dit jaar stond de reis op de planning maar kwam het er niet van, en dus moeten we het voorlopig met Grandi Gusti doen, een kookboek over de Zuid-Italiaanse keuken van Katie Parla.

Nu heb ik altijd mijn twijfels bij boeken van auteurs die uit een ander land komen dan de keuken die ze behandelen, maar deze Amerikaanse vrouw woont al jaren in Rome en is daar afgestudeerd op Italiaanse gastronomische cultuur – ik geef haar het voordeel van de twijfel.

Zuid-Italië is het oude Italië, je zou met kwade wil ook kunnen zeggen: het achtergebleven Italië. Rustiek is zo’n woord waarbij ik aan aardewerk potten denk, maar het is bij uitstek geschikt als omschrijving van de keukens van de regio’s Basilicata, Calabria, Campania, Molise en Puglia, waar het leven zich nog niet helemaal heeft aangepast aan de snelheid en moderniteit van de 21ste eeuw. Simpele gerechten, met veel smaak en waarin veel van ’s lands bekendste ingrediënten worden gebruikt: buffelmozzarella, aubergines en pasta van durumtarwe.

Negentig van dat soort gerechten staan in dit boek. Gerechten zoals orecchiette met burrata, tomaten en amandelpesto, of salade met octopus en aardappels. Er is ook een recept voor een echte Napolitaanse pizza - volgens velen de beste pizza’s ter wereld.

De receptteksten van Parla zijn eenvoudig te volgen, en toch steek je er veel van op. Ze heeft duidelijk haar best gedaan zo veel mogelijk interessante informatie te delen. Een fijne bijkomstigheid voor ons thuisblijvers: zo voelt het toch een beetje alsof je met vakantie bent.