Brieven

Brieven

Wat stemt het interview met Walter Bingham treurig (Haat is een neurologische aandoening, 7/8). Als klein Joods jongetje moest Bingham Duitsland ontvluchten. Nu slaat hij terug. Het hele interview door wordt begrip voor hem opgebouwd. Terecht is hij boos om wat hem is aangedaan en het is begrijpelijk dat hij af en toe mensen de stuipen op het lijf wil jagen, zoals hij bij de bevrijding Duitse soldaten waarschuwde dat zij naar de „Joodse dokter” moesten. Wellicht ging het een beetje te ver, maar dat is te billijken. Minder begrip heb ik voor de manier waarop zijn houding ten opzichte van de Palestijnen wordt beschreven. Volgens het artikel ziet hij ze min of meer als de nieuwe nazi’s. Als dat klopt, maakt het me triest te lezen dat slachtofferschap tot zo’n verwrongen wereldbeeld kan leiden. Ik vrees dat zwaar slachtofferschap ook tot neurologische blikvernauwing leidt, en ben bang dat we in dit interview het bewijs ervan hebben gelezen.

De neutraliteit van het artikel is misschien geniaal, maar misschien net iets té. Bevreemdend.