Backpacken: fantastisch of vreselijk?

kijkt door een gekleurde bril naar de vakantie. Is het glas halfvol of halfleeg? Fantastisch of vreselijk? Vandaag: backpacken.

iStock

Half leeg

Je hebt het altijd al willen doen: in je eentje reizen. Jezelf leren kennen, duizenden kilometers van huis. Maar als je vanuit de vliegtuigairco de Aziatische hitte instapt met je loodzware rugtas, weet je dat je een fout hebt gemaakt. De eerste nacht breng je door in het goorste hostel aller tijden. Een ventilator blaast de damp van ongedouchte backpackers door een kokendheet slaapzaaltje. Het bed is een plank. Je slaapt niet, in tegenstelling tot die flapdrol die keihard snurkt.

In de Lonely Planet vond je een „unieke bestemming”, die niet toeristisch schijnt te zijn. Daar wil je heen. Het busstation blijkt een mierenhoop van mensen, allemaal willen ze je geld. Nog drie uur wachten voor de bus vertrekt. Wanhopig sluit je je aan bij een groepje andere backpackers: zogenaamd spirituele types in lelijke hippiekleren, die bloedserieus met een diabolo spelen. Zij zijn op weg naar dezelfde plek als jij. Lekker uniek. Nog even snel iets eten. Bij het minst smerige eethuisje wijs je iets aan op de plakkerige kaart. Als dat maar goed gaat.

De busreis is een urenlange bijna-doodervaring. De chauffeur jakkert langs ravijnen en door haarspeldbochten, liefst aan de verkeerde kant van de weg. De radio staat keihard, waardoor je niet slaapt, ondanks die gebroken nacht gisteren. Als de bus eindelijk stopt, ren je naar de wc: een gat in de grond. Net op tijd. Het volgende kwartier probeer je wanhopig je toiletbezoek af te ronden, terwijl medereizigers op de deur bonken. Je neemt een Imodium en vervloekt dit achterlijke land. Was je maar thuis.

Half vol

Dit stond bovenaan je bucketlist: een reis maken in je eentje. Jezelf leren kennen, duizenden kilometers van huis. Als je de zwoele Aziatische nacht instapt met alles wat je nodig hebt op je rug, weet je dat dit je leven voor altijd zal veranderen. Je kiest voor een goedkoop hostel, omdat de kans groot is dat je daar veel andere reizigers tegenkomt. De voorzieningen zijn basic, maar meer heb je niet nodig. Je slaapt licht, want je denkt aan alle avonturen die je de komende maand te wachten staan. In de Lonely Planet vond je een unieke bestemming, die niet druk en toeristisch schijnt te zijn. Daar wil je naartoe.

Het busstation blijkt een mierenhoop van mensen, allemaal willen ze met je praten. Over drie uur vertrekt de bus al. Enthousiast sluit je je aan bij een groepje andere backpackers: overtuigde boeddhisten in authentieke harembroeken, die helemaal zichzelf zijn. Zij blijken naar exact dezelfde plek te gaan als jij. Wat een geluk! Nog even snel iets eten. Bij een knus eethuisje wijs je iets aan op de uitgebreide kaart. Je kan bijna niet kiezen. Alles is hier lekker! De busreis is avontuurlijk. Adembenemend mooie landschappen in betoverende kleuren trekken aan je voorbij. Het wordt donker. Je sluit je ogen en luistert naar de Indiase muziek die de chauffeur op heeft gezet. Zo dommel je wat. Als de bus stopt, maak je van de gelegenheid gebruik om naar de wc te gaan. Dat lucht op! Je darmen zijn nog niet gewend aan het kruidige eten, maar dat hoort er nu eenmaal bij. Moeder India heeft veel moois te bieden: dat voel je nu al. En dat maakt alles goed.