Homemade hazelnootpasta

Menu Grand Hotel Janneke Vreugdenhil gaat in het kielzog van Grand Hotel Europa van Ilja Leonard Pfeijffer op zoek naar de lekkerste recepten. Deze week: hazelnootpasta uit Amsterdam.

Honderden keren moet ik in Amsterdam langs Nutella-winkels zijn gefietst. Nooit stapte ik af om te zien wat er nu precies verkocht wordt. Je zou kunnen zeggen dat één snelle blik op zo’n 5-literpot chocopasta in de etalage al voldoende was om mijn nieuwsgierigheid te bevredigen. En dat, hoewel ik heus niet vies ben van een lik Nutella op z’n tijd, diezelfde monsterpot ook afdoende was om eventueel opborrelende trek onmiddellijk de kop in te drukken.

Nu sta ik zij aan zij met Ilja te staren naar een gedrocht genaamd Pizza Cone: een tot een puntzak gevouwen pannenkoek van pizzadeeg, gevuld met patat en overgoten met Nutella waarin veelkleurige M&M’s zijn gedrukt. Het geheel is gefixeerd met suikerglazuur en bekroond met een toef slagroom, een gefrituurde donut, chocoladesaus en gekleurde hagelslag.

„De enige verklaring die ik hiervoor kan verzinnen”, zegt Ilja, „is de infantilisering van de wereld. Dit ding is een kinderfantasie. Maar het is niet bedoeld voor kinderen. Daarvoor is het te groot, te vet, te moeilijk behapbaar en te hoog uitgestald, op ooghoogte van de volwassen clientèle. Dit is voor volwassen toeristen die een vakantiegevoel krijgen van infantiel en onverantwoord gedrag.”

Ik kijk om me heen. Er buldert net een bachelorparty op een bierfiets voorbij, de zwaar bezopen aanstaande bruidegom gekleed in niets dan een witte reuzenluier en dito slabbe. Vlakbij kotst een jongen in een Engels voetbalshirt een portiek onder. Een niet minder beschonken maat van hem staat intussen te pissen in de gracht. „Ik vrees dat je gelijk hebt, vriend.”

Ilja begint nog aan een verhandeling over het Romeinse Rijk, dat in de vijfde eeuw na Christus, aan de vooravond van zijn ondergang, opeens werd geplaagd door velerlei verontrustende wondertekens die niemand kon verklaren, maar ik vind het wel weer mooi geweest. Weg hier, voor ik zo kotsmisselijk ben dat ik nooit meer van een stiekem lepeltje Nutella kan genieten.

Onderstaand recept voor homemade chocolade-hazelnootpasta heeft jaren geleden al in deze krant gestaan. Maar het is en blijft een verrukkelijk goedje, dus ik zie geen reden er iets aan te vernieuwen. Bovendien, het is zomervakantie en dus heeft u alle tijd het echt eens te maken. De crème wordt niet zo glad als fabriekspasta; wie een glad eindresultaat wil kan hem, als -ie nog warm en vloeibaar is, door een zeef halen. Zelf vind ik die korreltjes hazelnoot juist wel prettig aanvoelen.

Chocolade-hazelnootpasta

Voor 2 kleine potten

100 g hazelnoten zonder vliesjes; 150 g pure chocolade (70% cacao); 50 g boter; 75 g fijne kristalsuiker; 175 ml volle melk; 2 schone potten met deksel

Verwarm de oven op 180 graden. Strooi de hazelnoten uit over een bakplaat en schuif in het midden van de oven. Rooster de hazelnoten in ongeveer 10 minuten goudkleurig – schud ze tussendoor een keer om.

Breek de chocolade boven een pan en voeg de boter toe. Zet op een heel laag vuur en laat rustig smelten. (Wanneer boter en chocolade voor tweederde gesmolten zijn, kunt u het vuur uitzetten, en roeren met een spatel tot alles gesmolten is.) Doe de hazelnoten in de mengkom van een keukenmachine en maal ze fijn.

Voeg de suiker en ¼ theelepel zout toe en maal nogmaals. Verwarm intussen de melk tot hij handwarm is. Schenk terwijl de keukenmachine draait eerst het chocolade-botermengsel bij de hazelnoten, en vervolgens geleidelijk de melk.

Schenk de hazelnootpasta in de potten. Laat afkoelen. Draai de deksels op de potten en laat minimaal 4 uur opstijven in de koelkast. De pasta is een paar weken houdbaar, en direct uit de koelkast smeerbaar.