Harry Maguire is zeldzaam, dus duur

Megatransfer Harry Maguire is de duurste verdediger ooit. Is hij zo ongelofelijk goed? Dat valt te betwisten. Een quotum maakt hem extra gewild.

Harry Maguire, hier nog in het shirt van Leicester City, vertrekt naar Manchester United voor zo’n 87 miljoen euro.
Harry Maguire, hier nog in het shirt van Leicester City, vertrekt naar Manchester United voor zo’n 87 miljoen euro. Foto Lee Smith/Reuters

Oud-voetballer Pierre van Hooijdonk was op Twitter niet de enige die met verbazing op het nieuws reageerde. „Harry Maguire naar Manchester United voor 85 miljoen euro, terwijl Matthijs de Ligt bij Juventus komt voor 75 miljoen…” Daarna de emoji van het gezichtje dat lacht van het huilen.

Harry Maguire (26), vijf jaar terug nog actief op het derde niveau in Engeland, is afkomstig van Leicester City, nummer negen van het afgelopen seizoen in de Premier League. Die Harry Maguire is nu de duurste verdediger ooit. Duurder dan Virgil van Dijk (84 miljoen euro). En duurder dan De Ligt dus.

Manchester United betaalde zelfs omgerekend zo’n 87 miljoen euro voor Maguire, maar Van Hooijdonks punt was duidelijk. En het was het punt van velen. Een goede speler is Maguire wel, belangrijk geweest voor Leicester City, vaste waarde in het Engelse team van coach Gareth Southgate dat op het WK van vorig jaar in Rusland de halve finale haalde. Maar is hij echt dit bedrag waard? De duurste verdediger is zeker niet de beste verdediger ter wereld.

Degenen die de kwaliteiten van Maguire in twijfel trokken, werden door de BBC van repliek gediend door hem statistisch te vergelijken met andere Europese topverdedigers. Daarbij stak hij zeker niet slecht af, bovendien was hij na Sergio Ramos (Real Madrid) in de periode sinds 2016 van al die verdedigers aanvallend het belangrijkst, met een aandeel in dertien goals: zes treffers, zeven assists.

Maar er is één belangrijke reden waarom voor Maguire zo veel wordt betaald: hij is Engels en hij is in Engeland opgeleid. Een regel in de Premier League zorgt ervoor dat je dan zeldzaam en waardevolle koopwaar bent.

Met ingang van het seizoen 2010/2011 werd de zogenoemde Homegrown Player Rule (HPR) ingevoerd. De Premier League is de meest prestigieuze competitie ter wereld, maar er spelen vooral buitenlandse spelers. Met de regel hoopte de Premier League het behouden van eigen talent te stimuleren en het kopen van succes in het buitenland te ontmoedigen. Wat meespeelde, waren de jarenlange matige prestaties van het nationale team.

Acht spelers van ‘Engelse kweek’

In de Premier League mogen clubs onder de regelgeving maximaal 25 spelers in hun eerste team hebben. Willen ze dat aantal volledig benutten, dan moeten in elk geval acht van die spelers ‘homegrown’ zijn. Dat betekent niet ‘Engels’ of ‘Welsh’, maar dat ze voor hun 21ste minimaal drie jaar bij een Engelse club zaten. Zo telde de Spanjaard Cesc Fabregas in zijn tijd bij Arsenal ook als ‘homegrown’, omdat hij al op zijn zestiende naar Engeland kwam. Ook de Nederlander Nathan Aké van Bournemouth is ‘homegrown’ – hij vertrok op zijn zestiende naar Chelsea.

Eigenlijk is de regel dat er maximaal zeventien buitenlandse spelers in het team mogen zitten. Dus minder dan acht ‘homegrown’ spelers mag wel, alleen heb je als coach dan minder spelers tot je beschikking. Tot slot geldt de regel alleen voor spelers boven de 21 jaar. Clubs mogen zoveel spelers ónder de 21 gebruiken als ze willen.

Het aanbod van ‘homegrown’ topspelers, laat staan Engelse, is niet groot. En zijn ze er, dan zijn ze voor veel clubs door diezelfde schaarste (te) duur. Vooral topclubs in de Premier League hebben moeite om aan het quotum te voldoen. Zo kon kampioen Manchester City vorig seizoen maar vier ‘homegrown’ spelers opbrengen.

Brexit

Ook komend seizoen komt de club weer in de problemen, City was lang in de race voor Maguire, maar wilde niet het bedrag betalen dat United voor hem overhad. Vooralsnog staan er wederom slechts vier ‘homegrown’ spelers op de lijst, wat betekent dat City net als vorig jaar minder spelers heeft om uit te kiezen voor het ‘basisteam’. City richt zich nu op, jawel, Nathan Aké als goedkoper alternatief voor Maguire. Goed voor de versterking, goed voor het quotum.

Brexit zou de situatie in de Premier League nog gecompliceerder maken. Mocht de uittreding van het Verenigd Koninkrijk uit de Europese Unie definitief worden, zou het voor EU-spelers moeilijker worden om te spelen in de Engelse competitie, omdat er geen vrijheid van verkeer meer is en er opeens visa nodig zijn. De FA heeft plannen om het quotum ‘homegrown’-spelers post-Brexit naar twaalf te verhogen.

Als clubs daardoor gedwongen worden om nog meer in eigen land te winkelen, zullen transferbedragen als die voor Maguire misschien wel normaler worden dan ze nu zijn.