Recensie

Recensie Film

‘The Day After’: affaire met de verkeerde assistente

Zuid-Koreaanse tragikomedie In de Woody Allen-achtige films van de Zuid-Koreaan Hong Sang-soo lijken verschillende universums naast elkaar te bestaan, zoals nu ook in ‘The Day After’.

Kim Sae-byeok speelt de geliefde van een uitgever, een rol van Kwon Hae-hyo, in ‘The Day After’.
Kim Sae-byeok speelt de geliefde van een uitgever, een rol van Kwon Hae-hyo, in ‘The Day After’. Foto Contactfilm

Het is de volgende dag in de nieuwe film van de Zuid-Koreaans regisseur Hong Sang-soo, een van de meest productieve en succesvolle artfilmauteurs die momenteel in de wereldcinema werkzaam is. Of misschien is het niet de volgende dag. Dat kan allebei in de films van Hong. The Day After, waarvan de titel verwijst naar de gebeurtenissen in de film, is een van de maar liefst drie films die hij in 2017 op de grote internationale filmfestivals in première zag gaan (On the Beach At Night Alone in competitie in Berlijn; en The Day After en het eerder deze zomer al uitgekomen voortreffelijke Claire’s Camera simultaan in Cannes). Nederland is nog steeds aan een inhaalslag bezig als het erom gaat met het werk van Hong kennis te maken, maar wie er eenmaal van geproefd heeft zal merken hoe verslavend het is, zo’n beetje als de vroege Woody Allen dat voor een andere generatie kon zijn.

Duwtje richting absurde

Ook Hong blijft dicht bij zijn eigen wereld en vertelt elke film min of meer hetzelfde verhaal. Vaak zijn zijn hoofdpersonen filmmakers of anderszins werkzaam in de kunsten, vaak worstelen ze met erkenning, van anderen of van zichzelf, en doorgaans zorgt overmatig alcoholgebruik voor een duwtje richting het absurde. In het in zwart-wit gedraaide The Day After draait alles om uitgever Bongwan die door zijn vrouw wordt „betrapt” met zijn assistente (zoals Hong ook „betrapt” werd met zijn favoriete actrice, wat in Zuid-Korea nogal een schandaal veroorzaakte). Maar zoals altijd in de films van Hong is de werkelijkheid ingewikkelder dan dat. Want heeft hij wel een affaire met haar? En zo ja, is het dan wel met deze?

Peroonsverwisseling

Die persoonsverwisseling is het gevolg van een ander steeds maar weer terugkerend element in de films van Hong: het feit dat er verschillende versies van de werkelijkheid naast elkaar kunnen bestaan. Misschien draait het om werkelijkheid en fantasie (in film of anderszins). Misschien presenteert hij daadwerkelijk parallelle universums. Of oefenwerkelijkheden. Het gaat er in ieder geval elke keer om dat de werkelijkheid vele facetten heeft. En omdat hij dat elke keer zo laconiek en droogkomisch weet te presenteren dat het naast hilarisch ook dieptragisch is, zijn zijn films een perfecte spiegel. Voor dat gesprek dat je alvast in je hoofd repeteert. Of met goed gevoel voor l’esprit de l’escalier achteraf nog eens herhaalt. Maar dan beter. Waardoor de werkelijkheid alsnog een andere wending neemt. En jij als filmkijker hunkert naar je volgende shot Hong.