Brieven

Brieven

Boerkaverbod (1)

Mens-zijn vergt openheid

Het is misschien handig om de grote filosofen zoals Levinas er bij te halen en stil te staan bij wat het betekent om mens te zijn. Mens-zijn betekent je verantwoordelijk voelen voor een ander, en in de dagelijkse contacten gaat dit altijd via het zien van het gelaat van de ander. Een mens zónder gelaat gaan wij zien als object en dat zet volgens Levinas altijd aan tot geweld. Het ontneemt ons het verantwoordelijkheidsgevoel voor de ander. Een mens zonder gelaat zien we niet meer als mens. Niet toestaan dus, die gezichtsbedekkingen, op wat voor grond dan ook.

Boerkaverbod (2)

Iedereen een glazen huis

Blijkbaar moeten we op elkaar letten in naam van openheid. Volgende verbod? Gordijnen. Puur on-Hollands als je niet iemands woonkamer in kunt kijken vanuit de straat! Om over matglas maar niet te beginnen.

Srebrenica

Desnoods zonder helden

Misschien is het waar dat Hollandse helden zijn gedoemd van hun voetstuk te vallen (31/7). Het interview met militair historicus Christ Klep biedt in elk geval genoeg stof tot nadenken. Maar ronduit schokkend is de vraag van de auteurs of het wat zegt dat „we een kwart eeuw later nog bezig zijn met Srebrenica”. Klep verwijst in zijn antwoord naar onze diepgewortelde humaniteitscultuur. In het buitenland, zo beweert hij, is men uiterst verbaasd dat wij erover door blijven gaan. Get over it, is het advies, debacles zijn tenslotte onvermijdelijk. Moeten we dus maar ophouden met praten en schrijven over een van de grootste drama’s van na de Tweede Wereldoorlog? Zelfs als Dutchbat er slechts voor tien procent of twintig procent schuldig aan is, zal de herinnering aan Srebrenica nooit worden uitgewist. Laten we onze humaniteitscultuur blijven omarmen, desnoods zonder helden.

Reageren

Reageren op dit artikel kan alleen met een abonnement. Heeft u al een abonnement, log dan hieronder in.