Brieven

Brieven 3/8/2019


Rookverbod

Oer-Hollands gezeik

NRC kopt: Prorail wil alle treinstations in Nederland binnen paar jaar rookvrij maken (31/7). Intolerantie is in Nederland bepaald niet nieuw. Denk aan de heksenjacht, de achterstelling van katholieken, de felheid waarmee kerkscheuringen gepaard gingen. De moderne heksenjacht is gericht tegen rokers. Hun uitroeiing is regeringsbeleid. Zoals altijd heeft men een hoger doel voor ogen. Vroeger was dat Gods gebod, nu is het de tot Gods gebod verheven gezondheid. Het is bon ton om dit doel te omarmen.

Bij Jinek verklaarde de hele tafel zich eens met een rookverbod op perrons. Tot de goede smaak behoren denigrerende opmerkingen over rokers. „Laten ze zich lekker doodroken”, hoorde ik bij Jinek. Ik ben tweeëntachtig jaar en begon met roken toen de schadelijkheid ervan bij het grote publiek onbekend was. Roken kan helpen. Mijn leven verliep niet op rolletjes, en je hebt een compensatie nodig voor de dingen die je mist. Zonder dat was ik misschien ingestort. Vooralsnog heb ik de samenleving niets gekost met het roken. En eventuele toekomstige ziekenhuisdagen heb ik door de accijnzen vooraf al betaald.

Blijkbaar denken de bestrijders dat iedereen gelukkig wordt zonder zonde. Zondigheden die je het leven door helpen, foei! En anderen zouden er eens last van kunnen hebben. Jawel, op een groot perron... Die keiharde intolerantie, typisch Nederlands.

Gayscene

Is dit de smaakpolitie?

In Verheerlijkte spieren (2/8) wordt geproblematiseerd dat „de gayscene mannelijkheid verheerlijkt”. Maar partnerkeuze is een discriminerend proces. Dat vinden normale mensen goed noch slecht; ik had nooit verwacht dat de correctiedrang zichzelf zo zou ridiculiseren door dit op serieuze toon ter discussie te stellen. Vervang het woord ‘mannelijk’ met ‘dik’, ‘lelijk’ of ‘dom’ en dan wordt elke persoonlijke voorkeur, zelfs de vrijheid om mensen van een bepaald geslacht te kiezen, een vorm van discriminatie. Er is niks mis met een beetje discriminatie op basis van in dit geval fysieke gesteldheid en doorzettingsvermogen. We hebben als maatschappij alleen besloten dat we discriminatie in ons juridisch, openbaar leven niet wenselijk vinden. Op persoonlijk niveau vinden we discriminatie een acceptabel proces omdat het individuele keuzevrijheid is. En ja, dit kan zich uiten in een collectieve voorkeur.

Vliegschaamte

Eerder vlieg-‘geweten’

Columnist Wouter van Noort pleit voor een positievere term dan ‘vliegschaamte’ om consumentengedrag te beïnvloeden (Wat er mis is met vliegschaamte, 2/8). Hij heeft gelijk dat het probleem afschuiven op de burger niet klopt. Aan de andere kant: ik merk in mijn omgeving dat zoveel mensen zich totaal niet bewust zijn van vliegschade, en dus ook geen vliegschaamte kennen. Ze lezen geen krant, kijken geen nieuws. Voor hen is een slogan met een stevige boodschap geen overbodige luxe. En dan mag van mij het woord schaamte daar best in staan, als de boodschap daardoor beter over komt.