‘Ik zit zelden stil. Maar wel tijdens de Formule 1’

Spitsuur Architect Marjolijn (45) en directeur Vijai Hoeblal (47) hebben drukke banen. Met hulp van familie lukt het net om hun twee kinderen altijd op te vangen na schooltijd. „In onze agenda’s is het wel passen en meten.”

Vijai: „We proberen de laatste tijd wat vaker ’s avonds samen op de bank te zitten. Even pas op de plaats, even nadenken, even niks doen.” Marjolijn: „Maar dat kun jij helemaal niet. En je kunt er ook slecht tegen als anderen niks doen.”
Vijai: „We proberen de laatste tijd wat vaker ’s avonds samen op de bank te zitten. Even pas op de plaats, even nadenken, even niks doen.” Marjolijn: „Maar dat kun jij helemaal niet. En je kunt er ook slecht tegen als anderen niks doen.” Foto David Galjaard

Vijai: „Ik heb een fulltimebaan als algemeen directeur bij Energie Data Services Nederland, dat processen afhandelt voor de negen Nederlandse netbeheerders. Wij verzorgen met circa honderd werknemers de afhandeling van verhuizingen, van klanten die overstappen naar een andere energieleverancier en andere wijzigingen in hun gegevens. Ik werk vaak op kantoor in Amersfoort, en ook regelmatig in het weekend thuis – ’s morgens, als de rest van het gezin nog slaapt. Ook ’s avonds ben ik thuis wel eens aan het werk. Maar ik probeer ook delen in mijn agenda te blokken en vrij te houden voor het gezin. Werk en privé lopen nogal door elkaar en dat leidt bij mij tot een goede balans.”

Marjolijn: „Maar je voelt nu wel meer verantwoordelijkheid dan in de tijd dat je nog als zelfstandig ondernemer werkte bij opdrachtgevers. En dat drukt meer op je.”

Vijai: „Klopt. Ik ben in mijn hoofd wel meer bezig met mijn werk dan voorheen. Anderzijds: bij opdrachtgevers voelde ik altijd de verplichting om op tijd te zijn en m’n ‘uren te maken’. Als ik nu om 10 uur bij een klant moet zijn, kan ik gewoon vanuit huis vertrekken. Als leidinggevende kan ik mijn tijd flexibeler indelen.”

Marjolijn: „Ik werk vier dagen per week als architect bij een architectenbureau in Delft. We ontwerpen vooral interieurs voor kantoren, maar doen steeds vaker exterieur, projecten voor winkels en horeca. Een drukke, maar leuke baan. Ik werk vrijwel altijd op kantoor, ik moet veel overleggen met collega’s en samen beelden bekijken. Het zou wel makkelijk zijn om af en toe thuis te kunnen werken, maar dat is lastig met de tekenprogramma’s, waarvoor je een zware pc nodig hebt. De intensieve samenwerking met collega’s heeft er wel voor gezorgd dat we op kantoor een sterke band hebben. Om het jaar gaan we samen skiën bijvoorbeeld. In het weekend of ’s avonds werk ik niet veel. En op woensdag ben ik vrij.”

Pas op de plaats

Vijai: „In onze agenda’s is het wel passen en meten om ervoor te zorgen dat er altijd iemand bij de kinderen is als ze thuis zijn. Soms rent de één de deur uit om te gaan sporten als de ander net thuiskomt. Gelukkig krijgen we veel hulp van familie. Op maandag komen mijn ouders na schooltijd. Zij koken en daarna eten we gezellig met z’n allen.”

Marjolijn: „En op dinsdag komt mijn moeder met haar hond Isa. Zij brengt Mare naar toneelles, kookt ook en we praten bij.”

Vijai: „We proberen de laatste tijd wel wat minder buiten de deur te doen ’s avonds en wat vaker samen op de bank te zitten. Even pas op de plaats, even nadenken, even niks doen.”

Marjolijn: „Maar dat kun jij helemaal niet. En je kunt er ook slecht tegen als anderen niks doen.”

Vijai: „Ja, ik ben altijd wel bezig. Ik zit zelden een uur op een stoel. Nou ja, tijdens de Formule 1.”

Geitenhoeder

Marjolijn: „Dit jaar gaan we op vakantie naar Portugal. Ook dan zijn we actief: we gaan wandelen met een ezel en een dag op stap met een geitenhoeder. Verder gaan we steden bekijken, wandelen en fietsen. Nu de kinderen ouder worden, proberen we elke twee jaar een grote reis te maken. We zijn naar China geweest en naar Suriname, waar Vijais familie vandaan komt.”

Vijai: „We willen de kinderen graag iets van de wereld laten zien en hen ook ervan doordringen dat het leven in veel landen anders is dan in Nederland en niet altijd makkelijk.”

Marjolijn: „Als kind en in onze studententijd hebben Vijai en ik niet veel gereisd, dus doen we het nu de kinderen groter worden. Toen we een paar jaar geleden in Thailand waren, zag je aan de kinderen dat het even duurde voordat tot hen doordrong dat het ‘echt’ was, dat we niet in een attractiepark waren.”

Vijai: „Maar we gaan ook wel eens een weekend weg in Nederland.”

Marjolijn: „Vakanties zijn onze grootste uitgave. En we zijn de zolder aan het verbouwen, dat kost ook aardig wat geld.”

Vijai: „Ik ben een echte spaarder. Niet met een speciaal doel voor ogen, maar omdat ik het prettig vind een buffer te hebben. Ik hou niet van lenen. We doen geen gekke dingen wat betreft auto’s, een tweede huis of een boot ofzo. Het is ook niet zo dat ik spaar om eerder met pensioen te kunnen, want ik werk graag. Werk geeft ritme aan mijn leven, ik zou eerder liever langer doorwerken.”

Marjolijn: „Ik ben ook niet van plan eerder te stoppen, maar langer doorwerken hoeft van mij ook niet. Het lijkt me wel fijn om meer tijd voor mezelf te hebben. Ooit hoop ik op onze kleinkinderen te kunnen passen, ik zie bij onze eigen ouders dat dat een speciale band oplevert.”

Probleemloos gezin

Vijai: „Wat de toekomst betreft, hoop ik dat we nog veel van de wereld kunnen zien. En dat ik uitdagingen zal blijven vinden in mijn werk. Verder hebben we alles wat we ons kunnen wensen. Dat klinkt saai, maar het is wel zo. Verder hoop ik dat we gezond blijven en dat de kinderen goed terechtkomen, want daar doe je het uiteindelijk allemaal voor.”

Marjolijn: „Ja, ik heb eigenlijk hetzelfde beeld.”

Vijai: „Marjolijn en ik zijn al vijfentwintig jaar bij elkaar en we zijn allemaal gezond. Ik realiseer me heel goed, als ik om me heen kijk, dat het bijzonder is om een gelukkig en probleemloos gezin te hebben.”