Recensie

Recensie Muziek

Oestrogeen heeft Life of Agony goed gedaan

Metal Voorheen was zanger Keith Caputo van de Amerikaanse metalband Life of Agony een bang kuikentje op het podium. In een uitverkocht De Helling ontpopte Mina Caputo zich tot gevaarlijke diva.

Life of Agony in De Helling.
Life of Agony in De Helling. Foto Tjerk Koekkoek

I’ll be who I wanna be.” Het waren profetische woorden die zanger Keith Caputo ruim vijfentwintig jaar geleden jammerde in het nummer ‘Underground’ van zijn Brooklynse metalband Life of Agony. Want het is volbracht. Sinds 2011 is hij, herstel, is zij daadwerkelijk wie zij wil zijn: Mina Caputo.

Dinsdagavond ziet ze in Utrecht een zwetend en uitverkocht De Helling aan haar voeten liggen en meebrullen. Tot achterin de zaal knikken alle hoofden op en neer, voorin storten stagedivers zich in de circle pit.

Ook muzikaal gezien geldt Life of Agony als pionier. Via hun debuutplaat River Runs Red (1993) stroomden gevoelens als een kolkende stroom lava de metal binnen. Het viertal combineerde de agressie en snelheid uit de hardcore met slepend trage metalriffs. Daarover liet Caputo zijn radeloosheid de vrije loop, niet door te schreeuwen, maar door wanhopig te galmen en onverholen te zingen hoe hij als kind was verwaarloosd en regelmatig zelfmoord overwoog: „I got the razor at my wrist ’cause I can’t resist.

Nina Simone en Edith Piaf

In een door macho’s gedomineerde scene oogde hij als verdwaald buitenbeentje dat weinig ophad met metalhelden van weleer. In plaats daarvan noemde hij Nina Simone en Edith Piaf als zijn grote voorbeelden.

De operatie heeft Mina strijdbaar gemaakt („Pak het patriarchaat!”, twitterde ze na afloop) en het oestrogeen heeft de band goed gedaan. Keith was een bang kuikentje dat zich op het podium probeerde te verstoppen en zoveel mogelijk naast zijn microfoon zong. Mina is een gevaarlijke diva die uitbundig danst in een pikzwart gewaad dat in het volle licht toch behoorlijk doorschijnend blijkt te zijn. Ze springt van monitor tot monitor en flirt met de voorste rijen: „Wat een stel hete vrouwen en mannen zijn jullie, in deze heerlijke Hollandse oven.” Haar stem is iets scheller en bijtender maar vooral: overtuigender. Klassiekers als ‘This Time’ en ‘Through and Through’ hebben de zangeres gekregen die ze verdienden.

Correctie 2 augustus: in een eerdere versie van dit artikel werd in de intro de zaal waarin Life of Agony optrad ‘Tivoli De Helling’ genoemd. Het podium heet sinds 2014 De Helling. Dit is aangepast.