Opinie

Kijk, kermis

Marcel van Roosmalen

Omdat we het niet meer wisten propten we de dochters en elkaar zondagmiddag in de auto. Het was mijn idee. We waren mijn ouders geworden. Die deden dat ook als de wanhoop ze naar het hoofd steeg.

Hup, allemaal in de Mazda 323 en rijden maar.

Naar de oude binnenstad van Doesburg, naar kasteel Doorwerth of naar de IJssel waar behalve water natuurlijk niet zoveel te zien is.

Wij zetten koers naar Heemstede, naar een viersterrenpannenkoekenhuis met speelheuvel, maar het werd uiteindelijk een weiland in Santpoort, sinds kort de woonplaats van de beroemde fotograaf Martijn van de Griendt.

„Kijk, kermis”, zei de vriendin, die actief een gezonde levensstijl propageert en volgens wie de pannenkoek maar een pluspunt heeft: dat er, behalve bij spekpannenkoeken dan, geen vlees in zit.

Alles beter dan dat moet ze gedacht hebben.

Ze stuurde de auto zonder het te vragen het dorp in.

De straten naar de kermis toe waren afgezet.

Wat opviel waren de duidelijke regels: je mocht niet drinken onder de achttien, je mocht niet wildplassen, je mocht geen drugs verhandelen en je mocht elkaar niet met messen steken. Allemaal zaken die normaal ook al niet mogen, maar het kan geen kwaad, zullen ze in Santpoort gedacht hebben, om het tijdens de kermis nog maar eens een keer extra te benadrukken.

Ik ben het afgelopen jaar meer op kermissen geweest dan in de voorgaande dertig jaar van mijn leven samen. Dat heeft natuurlijk alles met mijn aftocht naar het Noord-Hollandse platteland te maken.

‘De Noord-Hollander’ bestaat dan weliswaar niet, las ik in de aanloop naar de Statenverkiezingen eerder dit jaar, maar de populatie van al die dorpen en stadjes die geen Haarlem of Amsterdam heten vindt het heerlijk om met elkaar te drinken tot ze niet meer kunnen en zich vast te klampen aan de eigen cultuur, die vooral gekenmerkt wordt door heel hard tegen elkaar te schreeuwen dat het gezellig is.

Daarvoor hebben ze de kermis uitgevonden.

Kermis is feest en aan de kermis is vaak een feestweek gekoppeld, met spelletjes als ‘raad waar de koe schijt’ en optredens van artiesten als Bonnie St. Claire, die komend weekend in De Woude actief is.

In Santpoort was het hoogtepunt een zestig meter hoge hamer waarmee dorpsbewoners heen en weer werden gekatapulteerd.

Ik moet er wat verbaasd naar hebben gekeken, een man naast me stelde me deze vraag: „Waar denk jij dat ze terechtkomen als zo’n bakkie losschiet?”

„Op de maan”, zei ik.

Marcel van Roosmalen schrijft op deze plek een wisselcolumn met Ellen Deckwitz.